europa@dotcom.int

Op de Europese top in Lissabon gingen de EU-staats- en regeringsleiders op zoek naar een aanpassing van de structuren van het avondland aan de maatschappelijke en technologische ontwikkelingen. Maar wat een sociale Europese top moest worden, is in Lissabon uitgedraaid op een ode aan het internet. Na Lissabon moet de Unie in versneld tempo aan het net gekoppeld worden. Met het Amerikaanse model als schoolvoorbeeld.De Belgische premier Guy Verhofstadt werd bijna euforisch in zijn beschrijvingen van de weldaden van het internet voor de Amerikaanse economie: acht jaar lang een reële groei van 4 procent, geen werkloosheid en een totale afwezigheid van conjuncturele cycli. Kortom: een droombeeld dat iedereen wil nabootsen. Dat de sociale keerzijde van het beloofde land minder fraai is, bleef in de lyriek van het moment steken.Europa moet, nu het economisch kan, dezelfde weg inslaan. Dat was de boodschap in Lissabon. Een omvattend actieplan met een vijftigtal concrete doelstellingen en plannen moet de aansluiting van Europa op het net verzekeren. Het moet bovendien snel gaan: een termijn van één, twee of maximum drie jaar moeten volstaan voor de noodzakelijke aanpassingen. Anders mist Europa finaal de trein.Bij nader toezien is dat actieplan van Lissabon echter niet niet veel meer dan een allegaartje van maatregelen en al lopende projecten die variëren van evident tot totaal naast de kwestie. Het verlagen van lokale telefoontarieven en het scholariseren van het internet zijn een noodzaak om situatie in de VS ook maar te benaderen. En de verdere liberalisering van financiële markten is al evenzeer een noodzakelijk project waar nu iets meer vaart achter wordt gezet.Maar of een Europees diploma voor informatietechnologie of een Europees model voor de opmaak van sollicitatiebrieven enige vooruitgang brengt, is zeer de vraag. Zeker omdat een ander belangrijk obstakel voor bedrijven in Europa, het ontbreken van een gemeenschappelijk vennootschapsstatuut, te elfder ure ongezien uit het actieplan verdween.Na afloop van de top zei de Portugese premier en huidige EU-voorzitter Antonio Guterres fier dat Lissabon de basis legt voor een concurrentiële kennismaatschappij met een hoge sociale bescherming. Maar van de win-win-situatie tussen concurrentiekracht en sociale cohesie, was in Lissabon niet veel te merken. In vergelijking met de talrijke maatregelen voor het promoten van internet en de economische hervormingen, verdwijnt het sociale luik van de zogenaamde werkgelegenheidstop ver op de achtergrond.Een antwoord op de sociale gevolgen van die grote maatschappelijke en economische omwentelingen kwam er in Lissabon niet. De sociale sokkel onder het nieuwe Europa is in Lissabon handig doorgeschoven naar eind dit jaar. Intussen moeten experts van de Vijftien trachten vergelijkbare indicatoren op te stellen over tewerkstellingsgraad of armoede, waarvoor Lissabon enkel langetermijnstreefcijfers opleverde. De sociale uitsluiting van de nieuwe economie hinkt daardoor letterlijk achterop. En uitstel in Europa betekent vaak afstel of toch een heel lange wachttijd.En dat zou niet alleen jammer maar ook totaal onverantwoord zijn. Men mag geen nieuwe economie bouwen op een sociaal onevenwicht. Zonder sociale attachments blijft europa@dotcom.int een louter virtuele oefening. Jim LANNOO Kristien VAN HAVER