Advertentie
Advertentie

Europees vermogensbeheer in de 21ste eeuw: een industrie met zeer veel centen

(tijd) - Het nieuwe millennium lacht de vermogensbeheerders in Europa toe. Drie zeer plausibele scenario's onderschrijven die stelling. Primo: almaar meer particulieren gaan hun laagrentende spaargelden omzetten in hogerrentende effecten, lees aandelen. Secundo: de tijdbom onder de wettelijke pensioenstelsels wordt de katalysator voor een bloeiende private pensioenmarkt. Tertio: de sterk acterende aandelenmarkten zorgen voor een natuurlijke vermogensgroei. De strijd om al die vermogens is nu reeds volop aan de gang. Getuige het groot aantal fusies en overnames in de financiële sector. De consument staat een rijker en gediversifieerder aanbod en een betere dienstverlening te wachten. De overheden en controle-instanties dienen dan weer de delicate oefening te maken om beleggersprotectionisme te koppelen aan verdere liberalisering. Naar het voorbeeld van de Verenigde Staten schuift Europa op van een spaarders- naar een beleggerscultuur. In alle lidstaten van de Europese Unie ruilden talloze beleggers de afgelopen jaren hun laagrentende spaardeposito's in voor hogerrentende obligaties, euro-obligaties en aandelen. Vooral de vraag naar risicokapitaal neemt almaar grotere proporties aan. Zelfs voor de oerconservatieve Duitsers is 'risico' geen verwerpelijke term meer. Alles wijst erop dat de huidige verschuiving de komende jaren onverminderd voort gaat. Het strikte monetaire beleid dat de Europese centrale bank zal voeren ter verdediging van een sterke euro zal de inflatie onder controle houden. Gevolg is dat de marktrente aan de lage kant blijft en hoge vergoedingen op spaar-en termijndeposito's fictie zullen blijven.