Advertentie
Advertentie

Evaluatie

Deze week dinsdag was het precies een jaar geleden dat een schokgolf ons politieke bestel trof. Op 13 juni maakte de Belgische kiezer korte metten met het regeringsbeleid. Vooral de CVP leed een historische nederlaag. Het nieuwe politieke landschap was verdeeld als nooit tevoren. Geen enkele commentator had een goed oog in de coalitiegesprekken. Maar Guy Verhofstadt slaagde er tot verbazing van vriend en vijand in op drie weken tijd een paars-groene regeringsploeg op de been te brengen.Een jaar later is het misschien tijd voor een tussentijdse evaluatie. Eerste vaststelling: de ploeg heeft het eerste levensjaar overleefd. En mits de voetbalgekte niet in een agressieve waanzin omslaat, lijkt het erop dat de regering ten minste tot de gemeenteraadsverkiezingen in oktober overeindzal blijven. Met zon bonte coalitie is dat al een puike prestatie op zich. Want het interne gestrubbel aan de Wetstraat is niet voor de poes geweest. Vooral de nieuwe, onervaren coalitiepartners gingen nogal vaak hun boekje te buiten door met veel tamtam en zonder overleg met de rest van de regering spectaculaire maatregelen aan te kondigen. Premier Verhofstadt heeft op die manier meer dan één brandje moeten blussen.Maar veel belangrijker dan het interne robbertje vechten zijn natuurlijk de resultaten die de ploeg tot nog toe heeft bereikt. Want voor een ondernemer is het de impact van een maatregel die telt. Hoe die tot stand is gekomen, zal hem worst wezen. En op het vlak van de bereikte resultaten ziet de evaluatie er op het eerste gezicht een klein beetje positiever uit.Neem bijvoorbeeld het sociaal statuut van de zelfstandigen. Na jarenlang hopeloos aandringen van de middenstandsorganisaties is deze regering eindelijk begonnen met het wegwerken van een aantal discriminaties tussen het socialezekerheidsstelsel van de zelfstandigen en dat van de werknemers. Er komt onder meer 600 frank extra gezinsbijslag voor het eerste kind en een hogere invaliditeitsuitkering. Belangrijk is ook dat arbeidsongeschikte zelfstandigen binnenkort al na een maand een uitkering arbeidsongeschiktheid zullen krijgen. Nu is dat nog drie maanden.Ander goed nieuws was onder meer de verlaging van de werkgeversbijdragen voor de sociale zekerheid, het feit dat er eindelijk werk wordt gemaakt van een volwaardige oplossing voor werknemersparticipatie en de hervorming van de buitenlandse handel.Maar er zijn ook andere kanten aan de medaille. Bepaalde ministers, Laurette Onkelinx op kop, slaagden erin de meest onrealistische voorstellen de wereld in te sturen. Denk maar aan het Rosettaplan dat de verplichting inhield een bepaald aantal jongeren aan te werven of het voorstel om een 35-urige week in te voeren. Van het eerste zijn gelukkig de scherpe kantjes afgevijld, het tweede lijkt door de onmiddellijk gerezen verontwaardiging nog niet direct haalbaar.Maar de regering dreigt vooral op een ander punt door de mand te vallen: de hervorming van de administratie en de bijhorende administratieve overlast. In het regeerakkoord beloofde Verhofstadt nochtans de administratieve last voor de bedrijven binnen de twee jaar met 10 procent te verminderen. In het tempo waarop dit probleem momenteel aangepakt wordt, lijkt het onmogelijk die verbintenis na te komen. Verhofstadt moet beginnen beseffen dat de ondernemers in dit land weinig van de inspanningen van zijn ploeg zullen kunnen aanschouwen, zolang hun zicht gehinderd wordt door een berg nutteloze paperassen. Een duur enquêteformulier zal daar niet veel aan veranderen. Henk DHEEDENE