Existentialistische koppen

Het Hilton hotel in Brussel exposeert in zijn lobbyruimte op de benedenverdieping schilderijen en beeldhouwwerken van Silvio Monti. Deze Italiaanse kunstenaar, geboren in 1938, heeft een tijdje in de studio van Oscar Kokoschka in Londen gewerkt. In 1963 verliet hij Londen en verhuisde achtereenvolgens naar Parijs, Brussel, Wiesbaden, Dublin, Beiroet en Rome. Nu heeft hij zijn atelier in Varese, niet ver van Milaan. Monti is het type kunstenaar dat een aura van energie rond zich heeft hangen. Zijn sensueel, haast sentimenteel temperament wordt gevoed door zijn liefde voor de natuur, de lucht, de zon en de vrouwen. Zijn werk, steeds een combinatie van beelden en schilderijen, is geheel geïnspireerd op de menselijke figuur, dikwijls zelfs alleen hoofden. Mensen slaan er de handen voor het gezicht, of plukken een woord van hun lippen. Met hun gestileerde trekken, waarbij de neusrug in een boog overgaat op het voorhoofd en de ogen zich soms verdubbelen, doen de gezichten surrealistisch aan. Monti laat zijn figuren hun ovalen gezicht aftasten als betasten zij de ronding van de tijd. In die zin hebben zijn koppen iets existentialistisch. Het is mooi modernistisch werk, dat echter bezwaarlijk baanbrekend genoemd kan worden. Hilton Brussels, Waterloolaan 38, 1000 Brussel. Tel. 02/504.34.34. Van 1 maart tot 6 april. Elke dag 24 uur rond open. Toegang vrij en gratis. Artistiek copyrightDe Bruggeling Jan Verhaeghe (1965) is al een tiental jaar bezig met de relatie tussen de kunstenaar, het kunstwerk en de kijker te onderzoeken, een relatie die verandert volgens de maatschappelijke context waarin het kunstwerk ontstaat en getoond wordt. Verhaeghe maakte ooit een reeks zeefdrukken, waarop enkel het woord copyright naast zijn eigen naam stond. De vellen papier waren voor de rest blank gebleven. Met die zeefdrukken won Verhaeghe een provinciale prijs. In wezen ging het werk over de begrippen authenticiteit en multipliceerbaarheid in de kunst.Het copyrightteken is een mondiaal gekend symbool om de intellectuele eigendom van iets aan te duiden, wat meestal ook inhoudt dat er commerciële belangen mee gemoeid zijn. Het territorium wordt als het ware afgeschermd, bewaakt. Dat besef leidde bij Verhaeghe tot een idee, dat hij Restricted Art Zone noemde. Het copyrightteken zag Verhaeghe ineens als een swastika-teken, het embleem van de nazis. In zijn tentoonstelling in Knokke-Heist heeft hij nu een muuropstelling gemaakt met afwisselend armbanden en fotos. Naast elke armband hangt een foto van de buste van een naakte man of een naakte vrouw, gestempeld met copyright, image censuré. Bij de tentoonstelling hoort ook een aantal multiples in dezelfde sfeer. Galerie Declercq, Leopoldlaan 50, 8300 Knokke-Heist. Tel. 050/62.27.97. Tot 18 maart. Open op zaterdag en zondag van 14 tot 18 uur. Kunst in de badkamerHet is een te gek idee, kunst in de badkamer. De firma Van Marcke, bekend als een belangrijke verdeler van sanitaire artikelen en verwarmingsinstallaties, heeft in haar showroom in Antwerpen 49 Antwerpse kunstenaars uitgenodigd voor een groepsexpositie. Elke kunstenaar kon er beschikken over een geïnstalleerde badkamer om een werk op te hangen. Gevraagd naar het waarom van een dergelijk initiatief, antwoordt de bedrijfsleider dat badkamers steeds meer beschouwd worden als de intieme plaats bij uitstek waar men zich kan ontspannen, zich ontdoen van stress. De laatste jaren wordt voor de installatie van een badkamer bijna evenveel uitgegeven als voor de inrichting van een keuken. Een badkamer, eventueel voorzien van een bubbelbad en een stoomdouche, moet lichamelijk en geestelijk welbehagen uitstralen. Een tv past daar niet in, maar kunst en klassieke muziek horen daar wel thuis. Voor deze merkwaardige expositie werd de keuze van de kunstenaars gemaakt door Ann Vereeck, die zelf kunstenares is. Vereeck heeft duidelijk een voorkeur voor wat de Antwerpse fijnschilders genoemd wordt, kunstenaars die op een minutieus figuratieve wijze meestal een stilleven in beeld brengen. Hun kunst komt wegens het ouderwetse karakter in het officiële circuit zelden of nooit aan bod, behalve op een antiekbeurs. De integratie van de schilderijen in de badkamers is bij Van Marcke wonderlijk geslaagd, men merkt de werken bijna niet op. De kwaliteit van de schilderijen, prenten, juwelen en glaswerken is zeer heterogeen, soms op het amateuristische af. Tot het betere werk behoren de juwelen van Aline Gorsen, de glascreaties van An Potie en de geschilderde stillevens van Monique Van Looy. Toonzaal Van Marcke, Noorderlaan 95, Antwerpen. Tel. 03/544.19.99. Van 24 februari tot 31 maart. Elke dag open, behalve op zondag, van 10 tot 17 uur. Toegang uiteraard gratis. Catalogus 150 frank.Oude klavierinstrumenten Het Shopping Center in Sint-Lambrechts-Woluwe exposeert een selectie uit de privécollectie klavierinstrumenten van Chris Maene. Deze Vlaamse pianobouwer, geboren in Ruiselede in 1953, heeft tot in het buitenland bekendheid verworven als expert in de restauratie van de oude instrumenten. Als pianobouwer inspireert hij zich nog steeds op de vaardigheid van de ambachtelijke ateliers uit de 17de en 18de eeuw. De piano is een instrument dat dateert uit de 17de eeuw en sindsdien steeds verbeterd werd. De voorloper van de piano is niet de klavecimbel, zoals vaak gedacht wordt, maar het clavichord. Het clavichord, waarvan de snaren betokkeld worden met metalen plaatjes, dook al op in de tweede helft van de 14de eeuw en bleef voortbestaan tot in het begin van de 19de eeuw. Het werd vooral gebruikt als pedagogisch instrument. Men schrijft de uitvinding van de eigenlijke piano toe aan de Italiaan Bartolomeo Christofori, die werkte aan het hof van prins Ferdinand di Medici. In 1698 vond Christofori een hamerinstrument uit, dat forti piano of pianoforte werd genoemd. De hamertjes bespeelden de snaren en lieten toe de klanken naar believen te nuanceren. Het instrument zou vooral in Frankrijk en Duitsland verder verfijnd worden. De piano zou uiteindelijk het klavecimbel, dat beschouwd werd als een monopolie van de aristocratie, verdringen. Chris Maene heeft een verzameling van meer dan honderd instrumenten met historische klavieren. Daarvan worden nu 28 oude pianos en andere klavierinstrumenten getoond, naast vier kopieën naar oude instrumenten. De privéverzameling, die de periode van de 17de eeuw tot vandaag overspant, bevat onder meer klavecimbels, tafelpianos, rechtopstaande pianos, een harppiano en een girafpiano. Elk instrument heeft een eigen verhaal, gaande van de schoonheid en de originaliteit van het meubel en het binnenwerk, tot de precisie waarmee het gebouwd is. Tijdens de tentoonstelling worden er concerten op de oude instrumenten gegeven. Men kan er ook een rondleiding volgen. Woluwe Shopping Center, Sint-Lambertusstraat 200, 1200 Brussel (Sint-Lambrechts-Woluwe). Tel. 0475/30.89.19. Tot 14 maart. Elke dag open, behalve op zondag, van 10 tot 18 uur. Toegang gratis. Brochure beschikbaar.Samenstelling: Bert POPELIER