Expeditie naar het Rekenhof

Guy Verhofstadt heeft er een bondgenoot bij: het internet. Met de nieuwe wapenbroeder heeft hij de slag om Everberg gewonnen. In dat Vlaams-Brabantse dorp, had de eerste minister gezworen, zou tegen 1 maart een opvangcentrum voor jeugdige delinquenten operationeel zijn. Het was voor de regeringsleider, die al meer aangekondigde vervaldata niet dan wel heeft gehaald, een erezaak. Voor de materiële kant ervan was er geen probleem. De aannemerswereld werkt anders dan de politiek. Meerderheid en oppositie kent men er niet. Zodoende waren er arbeiders bereid dag en nacht door te werken om tien opvangplaatsen tijdig klaar te krijgen.Wat de legistieke aspecten betreft, liep het minder vlot. De minderheidsfracties waren erop gebrand Verhofstadt onderuit te zien gaan. Met een - mislukte - poging de Raad van State om advies te vragen en een berg amendementen, trachtten zij de goedkeuring van de Everberg-wet te vertragen. Zij zijn er net niet in geslaagd.Kwart over zeven, vorige vrijdagavond, minder dan vijf uur voor de deadline, keurden de senatoren het wetsontwerp goed. Een parlementaire koerier vertrok spoorslags naar het kasteel van Ciergnon (Namen), waar koning Albert II, de vulpen in aanslag, klaar stond om de wet te bekrachtigen en af te kondigen. Voor de laatste fase van het legistiek proces, de bekendmaking, bleek het niet nodig de persen van het Belgisch Staatsblad te doen draaien. Omstreeks 23 uur zetten de diensten van het Staatsblad de wet op hun website. Een volstrekt legale manier van bekendmaking, zeggen juristen. Verhofstadt had zijn prestigeslag gewonnen. Everberg kreeg twee jonge delinquenten over de vloer, voor heel korte tijd. Het gebouw is meer dan een transit- dan een opvangcentrum. Zo acuut was het probleem dan blijkbaar toch niet.FortuynMet grote belangstelling heeft het politieke milieu de gemeenteraadsverkiezingen in Nederland gevolgd. De Nederlanders die de voorbije jaren laatdunkend deden over het extremistische Vlaanderen en zich immuun waanden voor radicaal-rechts, kunnen enkele toontjes lager zingen. Ook voor de Vlaamse politici en opinieleiders die graag naar Nederland wezen als voorbeeld voor de aanpak van rechts extremisme, werd het een pijnlijk ontwaken.Nieuw-rechts is nu helemaal een Europees gegeven, met weliswaar nationale varianten en gradaties. Nieuw-rechts was ook boven de Moerdijk latent aanwezig, maar wachtte op een electorale uitlaatklep als Pim Fortuyn. Het wordt voor de Vlamingen boeiend om de Nederlandse politiek gade te slaan.De uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen en de landelijke peiling die woensdag werd gehouden, kondigen het einde van de paarse coalitie in Den Haag aan. Socialisten en liberalen (VVD en D66) zullen na 15 mei hoogstwaarschijnlijk geen meerderheid meer hebben in de Tweede Kamer. Dat deed hier te lande de vraag rijzen naar de levensverwachting van paarsgroen. Liberalen, socialisten en groenen lieten de jongste weken verstaan dat zij meer dan ooit van plan zijn na de verkiezingen samen voort te besturen. Vice-premier Louis Michel (PRL) zei het zondag expliciet in De zevende dag. Zelfs Louis Tobback (sp.a) noemde in het VTM-middagjournaal de kans groot dat paarsgroen na de verkiezingen voortdoet.Voor de christen-democraten is dat geen prettig vooruitzicht. Voor de kiezers, die in het stemhokje doorgaans enkel de sterkte van de onderscheiden politieke kleuren kunnen bepalen, maar niet de samenstelling van de regering, zou een paarsgroen stembusakkoord wél een goede zaak zijn. Het zou hun de mogelijkheid geven zich duidelijk voor of tegen de verlenging van de coalitie uit te spreken.Simuleren en peilenVijftien maanden scheiden ons nog van de kamer- en senaatsverkiezingen. De partijen bereiden zich stilaan voor om de ploegen samen te stellen waarmee ze straks in het electorale strijdperk treden, maar de spelregels liggen nog altijd niet vast. Bijna twee jaar geleden stelde premier Verhofstadt een hertekening van de kieskringen en de invoering van een kiesdrempel in het vooruitzicht. Het is nog altijd wachten op een wetsontwerp. De jongste weken wordt op het hoogste niveau naarstig vergaderd. Met nog meer ijver worden verkiezingsuitslagen gesimuleerd. Als aan het kiesstelsel wordt gesleuteld, zijn partijbelangen nooit ver weg. Waar niets meer van gehoord wordt, is de berekening van de economische en budgettaire impact van de verkiezingsprogrammas. Men zal zich herinneren dat socialisten en liberalen tijdens de verkiezingscampagne van 1999 aan het kibbelen sloegen over de weerslag van hun respectieve banenplannen. Toen is het voorstel geopperd om, naar Nederlands voorbeeld, de kostprijs van alle verkiezingsprogrammas te laten doorrekenen door een onafhankelijk instituut. De tijd om dat te doen, was toen te kort. De zaak zou na de verkiezingen opnieuw bekeken worden. Uitstel dreigt in dit geval afstel te worden. De Kamer heeft een wetsvoorstel dat Pieter de Crem (CD&V) daarover in september 1999 indiende, nog altijd niet behandeld.Met het naderen van de verkiezingen groeit de belangstelling voor de opiniepeilingen. Dezer dagen wordt de weersgesteldheid gemeten voor de driemaandelijkse politieke barometer die La Libre Belgique over een paar weken publiceert. Partijen en politici durven daar hun gedrag wel eens op af te stemmen. Zo vermoeden zijn Vlaamse coalitiepartners dat Spirit zich met het oog op de Libre-peiling als jongerenpartij tracht te profileren. Zij verwijzen naar aankondiging van minister van Cultuur Bert Anciaux buitenlandse reizen van jongeren te subsidiëren en het voorstel van de erfsprong dat deze week werd gelanceerd. Het resultaat van de Libre-peiling kan bepalend zijn voor de toekomst van Spirit. Bij de VLD vinden ze het overigens tijd worden dat de Spirit-politici die bij de brede-volkspartij-in-de-maak willen aansluiten, kleur bekennen. De aankondiging van de invoering van een landelijke kiesdrempel van 5 procent kan daarbij een handje helpen.GoudmijnHet Rekenhof is een van de meest eerbiedwaardige en tevens meest discrete instellingen van het koninkrijk. Bij de publieke opinie is het hoofdzakelijk, zeg maar uitsluitend bekend voor de jaarlijkse blunderboeken. Voor attente parlementsleden is het een goudmijn. Informatie die zij van de regering niet krijgen, kunnen zij in het statige gebouw aan de Regentschapsstraat vinden. Herman de Croo kwam er de omstreden speculatieve praktijken van de Schatkist op het spoor, waarmee hij begin oktober 1996 de beleidsverklaring van toenmalig premier Jean-Luc Dehaene in de schaduw zette. N-VA-kamerlid Frieda Brepoels vond er onlangs documenten over de ontslagvergoeding van Luc Beernaert, de afgezette gedelegeerd bestuurder van het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen.Deze week trok Veerle Heeren, van de CD&V-fractie in het Vlaams Parlement, naar het Rekenhof om informatie te sprokkelen over de Vlaamse Huisvestingsmaatschappij (VHM). Zij stootte op een onvermurwbaar auditeur en keerde met lege handen terug. Dat was echter zonder de waard gerekend, in casu haar fractiegenoten Carl Decaluwé, een gerenommeerd parlementair kuitenbijter, en Wivina Demeester, ook al geen katje om zonder handschoenen te pakken. Vergezeld van het duo ondernam Heeren een tweede expeditie naar het Rekenhof, die deze keer met succes kon worden bekroond. Het is wachten op het resultaat.