Final Fantasy

De meest fotorealistische animatiefilm ooit gemaakt!, toeteren de makers van Final Fantasy in het oor van iedereen die in hun buurt komt. De toekomst van de cinema! De eerste grote stap die de filmwereld in de 21ste eeuw maakt! Dat kan best zijn, maar wie met een ietwat nuchtere blik naar het afgewerkte product kijkt, kan niet anders dan vaststellen dat Final Fantasy op zowat alle vlakken tekortschiet. Er is om te beginnen het script. Op zich is het bewonderenswaardig dat de Amerikaanse studio die mee het project gefinancierd heeft (wat een serieuze aderlating moet zijn geweest aangezien er een prijskaartje van maar liefst 6 miljard frank aan vasthangt) de ontwikkeling van het verhaal heeft toevertrouwd aan een Japanner. Wie ooit een Japanse animatiefilm heeft geprobeerd, weet immers dat die lui een zwak hebben voor zweverige onderwerpen, new age-filosofieën en poëtische stemmingen. Regisseur-scenarist Hironobu Sakaguchi heeft zich voor Final Fantasy eens flink laten gaan, wat een zo goed als ondoorgrondelijke historie heeft opgeleverd over de Ziel van de Aarde (Gaia genaamd), een invasie van buitenaardse geesten en organische energiegolven. Er wordt zodanig gestrooid met grote woorden en abstracte begrippen dat je eigenlijk een uitgebreide inleiding zou moeten krijgen voor je in die wereld stapt. Nu geef je het al snel op om te snappen waar het hem precies om te doen is, waardoor je de hele film door achter de feiten aanloopt. Niet bepaald bevorderlijk voor de spanning, die sowieso al met mondjesmaat aanwezig is. Op zich hoeft dat niet noodzakelijk een gebrek te zijn. Zoals we al zeiden, Japanse animatefilms worstelen wel vaker met een loodzwaar script (zelfs meesterwerken als Akira of Ghost in the Shell). Door de band maken ze dat wel goed met hun meesterlijke animatie. Het grote verschil met Final Fantasy is dat die andere films ook duidelijk animatie zijn. Sakaguchi en zijn kompanen hebben echter de ambitie om live-action naar de kroon te steken. De ontwerpen van de personages zien er ook verbluffend realistisch uit. Op voorwaarde dat ze niet bewegen. Zodra ze geacht worden een actie uit te voeren, vallen ze zwaar door de mand. Laat staan dat ze overtuigend één van de houterige brokken dialoog zouden debiteren of een emotie weergeven. Leg Final Fantasy naast Shrek, en de tekortkomingen worden pijnlijk duidelijk. Het desolate SF-sfeertje en de knappe achtergronden houden je nog een tijdje zoet, maar aan het einde van de rit is dit een loden zeppelin. Terug naar de schoolbanken, mijne heren.Van Hironobu Sakaguchi &Motonori SakakibaraMet de stem van Ming-Na Wen, Alec Baldwin, Donald Sutherland, James Woods, Steve BuscemiBridget Jones DiaryDe existentiële en (vooral) amoureuze problemen van vrouwen die de 30 voorbij zijn, zijn de laatste jaren steeds vaker het onderwerp van succesromans. Helen Fieldings Bridget Jones Diary wordt daarbij steevast geciteerd als de voortrekker van de beweging, de beste, geestigste en scherpst geobserveerde schets van een verwarde antiheldin. Wat scoort op papier, komt vroeg of laat ook in de bioscoop terecht, en ook daar lijkt Bridget Jones aan het langste eind te trekken. Net zoals in Someone Like You gaat het om een vrouw die na haar zoveelste mislukte relatie begint te twijfelen aan haar toekomst en daarbij de nodige leuke theorieën en wijsheden spuit. Maar in tegenstelling tot de concurrentie is de film Bridget Jones Diary wel degelijk bevolkt met figuren die meer zijn dan handige pionnen. De uiteindelijk boodschap is dezelfde (Schijn bedriegt), maar in de handen van de Bridget Jones-scenaristen wordt die leuze veel meer dan een vlakke kalenderslogan. Het zijn dan ook niet de minsten die zich over het scenario gebogen hebben: Helen Fielding zelf, maar ook opkomend talent Andrew Davies en geinig brein Richard Curtis (Blackadder, Four Weddings and a Funeral). Voeg daar nog een hilarische Hugh Grant en een goed knorrige Colin Firth aan toe, en je hebt meer dan genoeg om de vermoeiende knuffelbaarheid van hoofdactrice Renée Zellweger te compenseren.Van Sharon MaguireMet Renée Zellweger, Hugh Grant,Colin Firth, Jim Broadbent, Gemma JonesSummer or 27 Missing KissesIk weet niet hoe het met u zit, maar Slavische humor is iets waar ik met de beste wil van de wereld mijn verstand niet rond krijg. Fans noemen het graag uitbundige humor, maar het is verdraaid moeilijk om niet spontaan aan minder positieve woorden (hysterisch, boertig) te denken. Als je dan iemand als Emir Kusturica achter de camera hebt staan, maal je daar niet zo om, omdat er toch nog genoeg te beleven valt. Maar met mindere goden aan het roer draait het al snel uit op een onontwarbare chaos die nergens naartoe gaat en enkel op de zenuwen werkt. In Summer or 27 Missing Kisses gaat het om een meisje dat door Moeder Natuur al op jonge leeftijd (ze is 14) met een fraaie boezem bedacht is en dus de hoofden van de mannen in het dorp waar ze komt logeren op hol brengt. Niet dat die daar zoveel voor nodig hebben. In één van de (zeldzame) geestige scènes trekt het hele dorp naar een voorstelling van Emmanuelle, wat achteraf voor het nodige creatieve gestoei zorgt. Waarschijnlijk wil Summer or 27 Missing Kisses een bruisende ode aan de vleselijke schoonheid van het leven en de liefde zijn, maar de poëzie die regisseur Nana Djordjadze in haar beelden legt, wordt genadeloos doodgeknepen. Zegt de Jongen: Ik heb diarree. Vraagt de Pa: Iets verkeerd gegeten? Antwoordt de Jongen: Nee, ik ben verliefd geworden. Het is alsof de personages van South Park tot leven gekomen zijn en zich en masse overleveren aan een potje gezellig overacteren. We wensen u goeie moed.Van Nana DjordjadzeMet Nino Kuchinadze, Shalva Iashvili, Eugenij Sidichin, Pierre Richard,Amalia MordvinovaSamenstelling: Ruben NOLLETAuditionRomantiek en perverse gruwel vallen elkaar nogal spectaculair in de armen in deze dromerige thriller van de Japanse cultmeester Miike Takashi. Het hoofdpersonage is een veertiger die sinds de dood van zijn echtgenote zijn zoon alleen heeft opgevoed. Nu die jongen zelf de leeftijd van de liefdesrelaties bereikt heeft, krijgt ook de vader terug zin om zich wat permanent vrouwelijk gezelschap te verschaffen, en daarvoor doet hij een beroep op een vriend van hem, die filmproducent is. Audition gaat van start als een ontroerende relatiefilm maar daalt vervolgens langzaam maar zeker af in een bepaald onaangename hel. Fascinerend maar zeker niet voor gevoelige zielen.Jurassic Park IIIJoe Johnston, een man die zijn eerste stappen zette als special-effectsman en in het verleden vooral lichtvoetig vertier maakte (genre Jumanji of Honey, I Shrunk the Kids, levert met Jurassic Park III veeleer verrassend de meest geslaagde aflevering van de succesvolle blockbusterfranchise af. De reden daarvoor is nogal simpel. In tegenstelling tot Steven Spielberg en diens scenarist Michael Crichton hoeft Johnston niet per se een boodschap mee te geven. Hij stelt zich tevreden met een pure (zij het peperdure) B-thriller over hongerige dinosaurussen en panikerende mensen die wanhopig uit de happende kaken proberen te blijven. De digitale dinos doen je mond al lang niet meer open vallen, maar omdat de personages deze keer wel geloofwaardig zijn, maal je daar geen moment om.Kiss of the DragonDe eerste productie van Luc Bessons ambitieuze filmstudio. Besson wil de Amerikaanse cinemafabrieken laten zien dat wij Europeanen (of beter: zij Fransen) even goed en zonder de steun van Hollywood in staat zijn om populaire films te maken (de studio heet niet voor niks Europa), en Kiss of the Dragon is hun vuurdoop. Tot spijt van wie het benijdt is het bovendien een meer dan behoorlijke eerste telg geworden, een niets ontziende, strakke en behoorlijk spectaculaire actiethriller waarin Hongkonggenie Jet Li vrijwel ongehinderd zijn uitzonderlijke kunst- en vliegtalenten mag demonstreren. Daarnaast een dikke pluim voor Tchéky Karyo en zijn lekker sadistische slechterik.Requiem for a DreamIn zijn debuutfilm Pi hanteerde regisseur Darren Aronofsky al een behoorlijk eigenzinnige stijl. Extreme close-ups, bezwerende muziek, de terugkerende kortemontagetechniek die hij hip-hopmontage doopte, het was fascinerend om te zien hoe hij er een bijna voelbare sfeer van paranoïa en obsessie mee creëerde. In Requiem for a Dream diept hij zijn stijl nog verder uit, met verbluffende resultaten. Het betreft hier een bewerking van de gelijknamige roman van Hubert Selby Jr, een Amerikaanse schrijver die het in zijn boeken graag heeft over de tragische kanten van het menselijk bestaan. Hier gaat het om vier personages die allemaal een droom nastreven, maar gaandeweg in een obsessie en een nachtmerrie verzeilen.ShrekOndeugend computeranimatiesprookje uit de DreamWorks-studio, naar het jeugdboek van William Steig. De hoofdfiguur is een groene boeman die op zijn eentje een gezellig leventje leidt in zijn moeras en verder door niemand gestoord wenst te worden. Tot de prins van een naburig land beslist om alle sprookjesfiguren te verbannen en ze in Shreks thuis dumpt. De deal die hij met de prins sluit, houdt in dat hij diens jonge bruid gaat redden uit de klauwen van een draak. Shrek haalt de clichés en ouderwetse ideeën van de sprookjeswereld door de mangel, met heel wat leuke gevolgen. Maar het is de verbluffende animatie die deze film van de concurrentie onderscheidt.Split Wide OpenVlijmscherpe film die de toestand van het hedendaagse Indië aanklaagt. KP is een jonge man die enkel denkt aan geld verdienen, tot zijn jonge vriendinnetje DeeDee, een straatmeisje, spoorloos verdwijnt. KPs speurtocht zal zijn ogen openen. De titel Split Wide Open verwijst naar een (fictief) televisieprogramma waar kijkers anoniem komen getuigen over de problemen en traumas waar ze al jaren mee rondzeulen maar die nu pas aan de oppervlakte mogen komen. Een ontluisterende blik op een land dat in zijn haast om op de hoogtechnologische trein te springen zijn eigen ziel dreigt te verkopen.Het Antwerpse Filmmuseum organiseert al de hele maand augustus Filmzomeravonden in open lucht. Gezien de onvoorspelbare natuur van de Belgische hemel een moedige onderneming, die alle promotie verdient. Elke weekdag heeft een andere identiteit meegekregen, van SF Classics en Eurowesterns tot Pop & Rock Legends en Jazz. Deze week wordt (hopelijk) het mooie weer gemaakt door onder meer Arnold Schwarzenegger (in The Terminator, zijn beste rol ooit, op wo 22/8), Clint Eastwood (in Sergio Leones The Good, the Bad and the Ugly op vr 24/8) en Harry Kümel (De komst van Joachim Stiller op di 28/8). Het terras van het museum opent om 21u, de film begint een uur later. Meer inlichtingen: 03/233 85 71 of www.antwerpen.be/cvb. De collegas in het Brusselse Filmmuseum zetten de onlangs overleden Jack Lemmon uitgebreid in de bloemetjes. De herdenkingskransen in kwestie heten The China Syndrome (wo 22/8), Missing (vr 24/8), Thats Life (ma 27/8), Glengarry Glen Ross (di 28/8) en natuurlijk één van Lemmons samenwerkingen met Billy Wilder (Avanti, op do 23/8). Meer inlichtingen: 02/507 83 70. We haasten ons om u mee te geven dat u op het Ecran Total-festival in de Brusselse Arenberg-bioscoop nog tot 29 augustus Stanley KubrickA Life in Pictures kan meepikken, de prima (zij het zéér rooskleurige) documentaire die Kubricks trouwe medewerker en schoonbroer Jan Harlan maakte over het leven en het werk van de meester. Meer inlichtingen: 02/512 80 63. Op het Zomerfestival in de Leuvense Studio-theaters halen ze Night of the Hunter nog eens van onder het stof, de tijdloze en vreemd genoeg enige film die acteur Charles Laughton ooit draaide (zo 26/8, ma 27/8 of di 28/8). Meer inlichtingen: 016/300.700. De Drive In-carrousel aan de Esplanade van het Brusselse Jubelpark draait intussen zijn laatste rondjes: Crouching Tiger, Hidden Dragon op vr 24/8 en Gladiator op za 25/8. Meer inlichtingen: www.dedi.be of 0900/20.700 (18 frank per minuut).