FISKAALBelastingplichtige kan niet meer zonder TeleTijd-machine van professor Ba

(van onze medewerker) (tijd) - Ons staatsblad van 31 december 1992 zal geschiedenis schrijven. Niet alleen voor wat er in staat maar vooral om de manier waarop het er kwam. Het mag dan wel als datum 31 december 1992 dragen, het werd gedrukt in 1993. Het telt vier afleveringen, is 640 bladzijden lang en bestaat uit vijf delen. De inhoudstafel wordt per aflevering gegeven (kende men op 31/12/92 nog niet de volledige inhoud?). Hoe dan ook, dat staatsblad staat vol van nieuwe fiskale wetten. Maar liefst 375 bladzijden, goed voor 59 procent van al dat papier. Om het nog erger te maken: vele van deze bepalingen treden in werking vanaf 1 januari 1993. De uitdrukking: iedere Belg moet zijn staatsblad lezen, geldt niet langer in het nieuwe Europa. De brave Belg die op maandag 4 januari '93 wou weten wat vanaf dan wet was, had nog niet alle delen van zijn staatsblad. Een wet was dus van kracht, zonder dat de Belg daaromtrent ingelicht was. Dat noemt men dan de kloof tussen politici en burgers.