Advertentie
Advertentie

Frank Furedi, socioloog aan de universiteit van Kent in Canterbury, ov

er het BalkansyndroomDe laatste decennia is het onder bepaalde militairen en tegenstanders van oorlog gewoonte geworden alle persoonlijke problemen die na een oorlog rijzen, te wijten aan betrokkenheid bij een militair conflict. Net als andere volwassenen vinden ex-militairen het moeilijk te aanvaarden dat ze oud, dik en kaal worden en allerlei kwalen krijgen. Het is tegenwoordig een bekend cultureel verschijnsel in westerse samenlevingen om te geloven dat je eigen pech aan een ander te wijten is. Er zijn mensen die oprecht geloven dat er een complot tegen hen bestaat. Het is kennelijk gemakkelijker te denken dat een ander verantwoordelijk is. In zekere zin bestaat het Balkansyndroom dus toch. Niet verarmd uranium is de oorzaak, maar de verarming van het ego. Voor mensen die niet goed weten wie ze zelf zijn, biedt een medische diagnose het voordeel dat hun leven tenminste een duidelijke identiteit krijgt. Mensen die door de huidige trends worden aangemoedigd hun eigen tegenslag niet onder ogen te zien, zoeken hun toevlucht in een cultuur van het verwijt. NRC HandelsbladFritz Bolkestein, Europees commissielid voor de Interne Markt, over zijn euroscepticismeMen heeft me destijds euroscepticus genoemd omdat ik afstand nam van hetgeen men in Nederland De Kerk van Gelovigen noemt. Dat zijn de euro-federalisten. Ik ben dat niet. Dat is volgens mij een ideaal dat onbereikbaar is en het is volgens mij ook onwenselijk. Als men kijkt naar de kleinste multinationale eenheid in Europa, de Benelux, dan gelooft ook geen mens dat daar ooit een federale Benelux van komt. (...) President Jacques Chirac vertolkt de klassieke Franse stelling als hij spreekt van Het Verenigd Europa van de Staten, en niet van De Verenigde Staten van Europa. Met het Verenigd Koninkrijk erbij en met de uitbreiding is dat federale Europa helemaal ondenkbaar geworden. Dat is ook wat ik zou willen zeggen aan jullie eerste minister, mijn partijvriend Guy Verhofstadt. Hij verkijkt zich op de mogelijkheden van een federaal Europa met een Europese regering en een Europees Parlement dat werkt zoals een Nationaal Parlement. Dat zal niet gebeuren en het is ook niet goed. De StandaardElio di Rupo, voorzitter van de PS, over de regeringDe historische rol van deze regering zit hem in het karakter ervan. Naast het feit dat CVP en PSC geen deel uitmaken van de coalitie, is er een inhoudelijk punt. Het zijn niet de sociaal-economische dossiers of de institutionele dossiers waar men het verschil kan maken. Natuurlijk moet men op dat vlak wel een aantal dingen realiseren, maar men werkt gewoon verder op wat vroeger al gerealiseerd is. (...) Nee, als de regering een plaats wil krijgen in de geschiedenis, dan moet ze vooruitgang boeken in de ethische dossiers. We hebben nu een kleine stap vooruit gezet wat de softdrugs betreft. De meerderheid in het parlement is bezig met het euthanasiedebat. Er is het dossier van de medische fouten. Hier moet paars-groen tonen dat het anders is, nu CVP en PSC niet in de regering zitten. Het is niet het debat over de NMBS dat zal bijblijven. De Morgen