Advertentie
Advertentie

Geen Titel

AggiornamentoDe klinkende verkiezingsoverwinning van de aanhangers van de Iraanse president Mohammad Khatami signaleert dat het overgrote deel van de Iraanse bevolking onder het juk uit wil van de conservatieve geestelijkheid die sinds de revolutie van 1979 de lakens uitdeelt. Het Iraanse electoraat, dat voor het leeuwendeel bestaat uit jongeren, heeft gekozen voor een aggiornamento, een modernisering van de Iraanse samenleving.Het verlangen naar verandering kwam reeds drie jaar geleden duidelijk tot uiting toen de jongeren en de vrouwen Mohammad Khatami het presidentschap in handen speelden. Dat dit verlangen erg groot is, werd midden vorig jaar extra in de verf gezet toen massaal studentenprotest in Teheran een week lang tot de ergste rellen leidden sinds de Iraanse revolutie zelf. Een van de redenen van het protest was dat de door Khatami beloofde hervormingen niet snel genoeg gingen. De verkiezingen van vrijdag vormden een vreedzame herinnering aan het ongeduld bij de jongeren.Twee derde van de Iraanse bevolking is jonger dan 25 en heeft de verdrijving van de sjah niet of nauwelijks bewust meegemaakt. De jongste kiezers hebben bovendien geen herinneringen aan de oorlog met Irak die in 1988 ten einde liep. Het revolutionaire vuur aan het eind van de jaren zeventig en de oorlogsrethoriek van de jaren tachtig kan de jongeren niet meer warm doen lopen. De tijd dat revolutionaire boodschappen het land werden binnengesmokkeld via videobanden en cassettes is voorbij en heeft plaatsgemaakt voor satelliettelevisie en internet. Via deze communicatiemiddelen krijgt de Iraanse jeugd een beeld van het Westen dat hen onder de betutteling van het regime aanzet tot dromen.De economische problemen van Iran maken het er de jongeren niet gemakkelijker op. Elk jaar komen er op de arbeidsmarkt circa 800.000 schoolverlaters bij. De Iraanse economie is niet in staat dit grote aantal te absorberen. De jeugdwerkloosheid is dan ook een grote kopzorg voor het regime dat sinds de rellen van juli vorig jaar de bekommernissen van de jongeren ernstig begint te nemen.Als het regime van de mollahs wil overleven, zal het aan de verzuchtingen van de jongeren tegemoet moeten komen. President Khatami bracht drie jaar geleden een proces op gang dat om demografische redenen niet meer te stuiten is. Ook de als conservatief gebrandmerkte geestelijke leider van het land, ayatollah Ali Khamenei, moet dit ongetwijfeld inzien. Razendsnelle veranderingen in Iran na de eerste bijeenkomst van het nieuwe parlement in mei zijn onwaarschijnlijk. De conservatieven hebben nog een flinke vinger in de pap te brokken en zullen ongetwijfeld nog spaken in de wielen steken al was het maar uit wraak voor hun verkiezingsnederlaag. Het regime kan evenwel niet om een modernisering op politiek en economisch vlak heen.De Iraanse bevolking toonde op een democratische wijze dat het een aggiornamento van het regime wil. Als de geestelijken hiermee geen rekening houden, zouden ze bij een volgende uitbarsting van jeugdig ongeduld wel eens van de kaart kunnen worden geveegd. Het Iraanse verzet wacht over de grens al jaren op een gelegenheid om precies dit te kunnen doen. Indien de mollahs de boodschap van het volk nu niet in daden omzetten, zal hen dat ongetwijfeld zuur opbreken. Ludwig DE VOCHT