Groot verdriet en vreselijke frustratie

(tijd) - Romano Prodi, de voorzitter van de Europese Commissie, zat ver weg in de bergen van Jalta, in de Krim, toen de vliegtuigen zich een weg boorden door de New Yorkse skyline. Het was een erg ongewone situatie. We waren in Jalta voor de jaarlijkse top tussen de EU en Oekraïne. Het telefoonnetwerk liet het afweten. We moesten het dus stellen met korte SMSjes, minder dan vijf minuten nadat het eerste vliegtuig zich door het World Trade Center geboord had.De informatie die we doorkregen, was zeer vaag. Maar we beseften vrij snel dat het om een vreselijke ramp ging. De top werd opgeschort en we haastten ons terug. Nog voor het vliegtuig in Jalta opsteeg, hoorden we van de aanval op het Pentagon en het instorten van de Twin Towers. Prodi besefte de omvang van de ramp ten volle en was bang dat dit nog niet alles was. Mijn eerste reactie was er een van groot verdriet en vreselijke frustratie. Ik kon en kan nog steeds niet begrijpen hoe iemand zulke monsterlijke misdaden kan plegen tegen onschuldige mensen. Ik voelde een grote sympathie voor de familie van de slachtoffers en zei tegen mezelf dat de internationale gemeenschap nu meer dan ooit één lijn moet trekken.De gebeurtenis heeft niet zozeer mijn leven, als wel mijn persoon grondig veranderd, bekent Prodi. Mensen die niets dan chaos wensen, bedreigden plotseling die vreedzame wereld die we allemaal stap voor stap trachtten op te bouwen na de Tweede Wereldoorlog. De wereld is na de aanvallen een gevaarlijkere plek geworden om in te leven. Toch gaven die aanvallen ons tegelijk ook een unieke gelegenheid om onze samenwerking met de VS en alle andere vredelievende landen te intensifiëren in de strijd tegen het terrorisme en voor de opbouw van een betere, eerlijkere wereld. KV