Hallo, beste lezer en lezeres, hier is uw Kiki Vandewiele weer, market

Hallo, beste lezer en lezeres, hier is uw Kiki Vandewiele weer, marketing-, advertising- en pr-manager van Tijd-Cultuur! Ook behoefte aan wat rust en bezinning? In deze hectische tijden van postoorlogstrauma, spannende verkiezingen, de theatersoap 'Poes Poes Poes' in vijftig zalen tegelijk, het nakende KunstenFESTIVALdesArts en nog veel meer, voel ik een fundamentele behoefte aan poezie en onthechting in me opwellen. Ik zou me met alle plezier een weekendje thalassotherapie kunnen schenken, met gezichts-, head and shoulder- en voetzoolreflexmassage, maar dan moet ik daar weer een stukje over schrijven in onze maandelijkse luxebijlage BesteDingen, en dat zie ik niet zitten. Een kustwandeling daarentegen! Is er iets rustgevenders? Vooral omdat je gemiddeld om de 4 kilometer aan de vloedlijn van de Noordzee een waar kunstwerk vindt in het kader van '2003 Beaufort'. Licht en ruimte genoeg om al die werken te bewonderen! En je kunt zelfs in een hoogstaande, elitair-ascetische discussie treden met de schaarse omstaanders, omtrent de esthetische dan wel politico-artico-sociologische waarde van het werk. Zoals bij de schildpad van Jan Fabre in Nieuwpoort, waar verwende rotjochies ruitertje op spelen en de teugels van de halster afbreken, onder het goedkeurende oog van hun kunsthatende grootouders. Of bij het werk van Berlinde de Bruyckere in het duinenbos tussen De Haan en Wenduine: twee elkaar omstrengelende paarden opgehangen in een mast, waar paardenvrienden (of zijn het weer die van Gaia?) al lelijke slogans overheen gespoten hebben en het bijhorende plakkaat vernield. Zie, ik begin me weer op te winden, net nu ik rust en bezinning wil! 'Kiki, zoek niet waar je denkt het te kunnen vinden, want dan vind je het niet.' Mijn beminde levenspartner Pieter-Jan-Bert bladert door dit nummer van Tijd-Cultuur en stoot op de pagina's over het KunstenFESTIVALdesArts. 'Hier moet je zijn.' 'Moet ik daar soelaas vinden? In Brussel? Weet je wat voor heksenketen het in deze culturele wereldstad kan zijn, op de altijd broeiende grens tussen de Latijnse en de Germaanse culturen, allebei overgoten met een pikant Arabisch sausje?' 'Kiki, kijk naar de foto's op deze pagina's. Dit zijn contemplatieve beelden, die je doen aanvoelen hoe rustig en dorps het leven in een grootstad wel kan zijn. Ze zijn als een venster op onze eigen ziel.' Hij bladert verder naar pagina 20. 'Hier, lees het verhaal van de appel.' 'Wat doet dat daar, zo zonder enige duiding?' 'Precies daarom, Kiki, lees en kijk dan naar de foto. Over de bronzen zuil kun je wrijven, je zult dan rustgevende, magische krachten ontvangen. Als je wilt natuurlijk.' Probeert hij me nu in het ootje te nemen? Het zou niet de eerste keer zijn. 'Maak je geen zorgen, Kiki. De kunstenaar Jef Geys heeft ermee te maken. En Knack doet ook mee. En het Kempens Informatieblad. Meer mag ik niet kwijt. Volgende week misschien wel.' Jef Geys! De man die geregeld een rustpunt brengt in deze drukke Tijd-Cultuur. Zonder Jef zou de razende trein des levens nooit stoppen. Uw toegenegen, Kiki Vandewiele, marketing-, advertising- en pr-manager van Tijd-Cultuur.