Advertentie
Advertentie

Hallo, beste lezer en lezeres van Tijd-Cultuur, hier is uw Kiki Vandew

Hallo, beste lezer en lezeres van Tijd-Cultuur, hier is uw Kiki Vandewiele weer! Negen keer nog ploft op woensdagochtend Tijd-Cultuur in uw bus, goed weggestoken in de krant die nog evenveel weken De Financieel-Economische Tijd heet. Want: het wordt Tijd, vanaf maandag 3 november komt er alle dagen Kunst in de Tijd! Spannende weken liggen in het verschiet dus, want er moet natuurlijk nog veel, zoniet alles gebeuren. Zoals de aandacht voor de Kunst hoog houden bijvoorbeeld. Zondag ook op de Cultuurmarkt van Vlaanderen geweest? Het weer was niet echt geweldig, maar er kwamen toch zo'n 75.000 bezoekers op af. 's Avonds, in het 19-uurjournaal van Radio 1, had men het uitgebreid over de 3 a 4.000 bezoekers van de IJzerbedevaart. Het scheelde niet veel of ze werden allemaal bij naam genoemd. Over de Cultuurmarkt geen woord. Ook Anne-Teresa de Keersmaeker maakt zich ongerust. Op de zogeheten State of the Union van het Theaterfestival, zeg maar de openingsrede voor het nieuwe podiumseizoen, ging ze vorige week in op de toenemende afkeer bij almaar meer politici en media voor de overheidssubsidiering van het hedendaagse kunstgebeuren. Een gevaarlijke tendens, vindt ze. Ten eerste: een overheidsbeleid impliceert niet een vorm van bemoeizucht en/of onvrijheid, integendeel. Een beleid kan en moet keuzes maken. Ten tweede: sommige dingen hebben bescherming nodig, want alleen op die manier kan de diversiteit gewaarborgd blijven. Ten derde: in deze complexe, globaliserende wereld wordt leiding geven onontbeerlijk. Niet iedereen kan zomaar wat aanmodderen. En ten vierde: wat is het alternatief? Italie is zo'n alternatief: daar werd de vrije markt compleet losgelaten op het kunstenlandschap en verdween de overheid in de coulissen. Het resultaat is desastreus: buiten de Berlusconi-cultuur is er haast niks meer te zien of te horen in het podium-, muziek- en beeldende kunstenlandschap. Hebben sommige politici en media een al dan niet verborgen agenda? Willen zij meer vrije markt in de kunsten? En waarom? Ten bate van het publiek? Vlaanderen heeft de voorbije twintig jaar een 'boom' meegemaakt op het vlak van de kunsten, niet het minst dank zij dat overheidsbeleid. Dans en theater staan op internationaal niveau, we hebben schitterende orkesten en muziekgroepen, en ook qua beeldende kunst spelen we mee (al is dat minder de verdienste van de overheid, dan wel van een piek aan talent). De Keersmaeker ging nog verder: de kunstberichtgeving in onze media gaat er schromelijk op achteruit, vindt ze. De tv geeft niet meer thuis, radio houdt het bij korte flitsen tussen de andere dingen door, kranten beginnen met rubriekjes als 'ons oordeel', waarna een opvoering of concert in een zin gemaakt of gekraakt wordt. Waar zijn ze, de nuance, de beschouwing, het inzicht, de duiding? Voorwaar, ons wacht een moeilijke taak. Vandaag wordt in dit rubriekje dus niet echt gelachen. Niet alleen omdat Kunst in de verdediging gedrukt wordt, maar ook omdat wij een van onze liefste medewerkers, Mieke Ghoos, vorige zaterdag hebben moeten begraven. Na een korte, hevige ziekte zoals dat heet. Tweeenvijftig jaar, een man en tweekinderen. Met veel goesting en al haar inzet ging ze een moeilijke sector als de culturele advertentiemarkt te lijf. En ze hield van kunst. Geen doei. Uw toegenegen, Kiki Vandewiele, marketing-, advertising- en pr-manager van Tijd-Cultuur.