Advertentie
Advertentie

Hans Leyendecker, Duits journalist die de zaak-Kohl aan het rollen bra

cht, over de affaireWie heeft Kohl geld gegeven? Wat heeft hij ermee gedaan? Was Kohl omkoopbaar? Wordt het politieke beleid door het geld bepaald? We weten het niet. (...) De hele waarheid in de Kohl-affaire zullen we wel nooit ontdekken, ook de parlementaire onderzoekscommissie niet. De weinigen die ervan weten, hebben belang bij zwijgen. (...) Wat niet mag blijven hangen, is cynisme. Natuurlijk, de kwestie heeft voor grote opwinding gezorgd. Er zijn vraagtekens geplaatst bij de macht van politieke partijen, er is gediscussieerd over verscherping van de wet en het aanzien van de democratie. Iedereen is de affaire beu. Toch zijn we iets verder gekomen, al is het niet veel. Met de wetgeving in Duitsland is in ieder geval niets mis, maar politici moeten er zich wel aan houden. Voor de CDU was de affaire een tijdmachine. De partij heeft veel sneller afscheid kunnen nemen van het tijdperk-Kohl. Angela Merkel, de huidige voorzitster, heeft dat vroeg erkend. NRC HandelsbladRichard Tomkins, columnist, over de internethypeHoeveel geld was erin betrokken? Waar is het naar toe gegaan? En ging het echt wel over meer dan een vernuftig piramideschema dat enkelen rijk maakte op de kap van vele anderen? (...) Waarom is er zo weinig ergernis over de fortuinen die gemaakt en verloren werden tijdens de hype? Misschien omdat men aanvoelt dat, in tegenstelling tot de piramidespelen of de tulpenbollenmanie, de speculatieve uitwassen hebben geleid tot echte waardeschepping in de vorm van een nieuwe economische sector die belangrijke sociale voordelen belooft. De Amerikaanse mythe die wil dat iedereen rijk kan worden, werkt hier als veiligheidsklep. Het is niet dat iedereen het goed gedaan heeft, wel dat iedereen gelooft dat de volgende 1 miljoen dollar voor het grijpen ligt. Financial TimesPeter Singer, bio-ethicus, over eugeneticaKrijgen we genetische verbetering goed in de vingers, dan zal de druk groter worden om tot perfectie te komen. Zeker in Amerika, waar ongeveer alles aan de markt wordt overgelaten. Als dat hiervoor ook geldt, zullen mensen met geld genetisch superieure kinderen kunnen kopen. Ik ben absoluut geen voorstander van het idee dat geld bepaalt of je kinderen genetische voordelen hebben. Er zijn twee manieren om dat te voorkomen. De ene is de technieken te verbieden. De andere is: sommige technieken toestaan en ze subsidiëren voor wie ze zich niet kan veroorloven. Zo kun je verschil in rijkdom wegnemen. Een soort genetische welvaartsstaat. Maar ik ben er nog niet uit bij welke van de twee mijn voorkeur ligt. Vergeet niet: we staan prenatale diagnose en zwangerschapsbeëindiging al toe als duidelijke genetische nadelen worden waargenomen. Het wordt nog lastig om een heldere lijn te trekken tussen die praktijk en de selectie voor allerlei verbeteringen. Elsevier