Advertentie
Advertentie

Hans Magnus Enzensberger,

Duits dichter en essayist, over migratieEr zijn goedmenende mensen die zeggen, gooi de grenzen open, het is onze plicht gastvrij te zijn, enzovoort, maar dat is ook een beetje lichtzinnig, want er bestaat zoiets als immuunreacties van samenlevingen. Het is een kwestie van dosering en van gewenning. En van oefening. De compatibiliteit van verschillende manieren van leven staat namelijk niet zomaar op voorhand vast. Daarom ben ik ook van mening dat die migratiestromen gedoseerd moeten worden. Een overdosis veroorzaakt reacties die niet meer in de hand te houden zijn. Er zijn geen eenvoudige oplossingen. Maar we zullen toch iets moeten doen. Dat geldt op verschillende gebieden. Zo is tolerantie een groot goed, maar er bestaat ook zoiets als tolerantie uit lafheid, dat men het erbij laat zitten, niet meer beseft wat men te verdedigen heeft. Dat is de tegenpool van de totale afweer van het primaire racisme: het niet meer willen weten waar de problemen eigenlijk zijn. Je zou het vermijdingstolerantie kunnen noemen. Daar zie ik niets in. KnackJos Geysels,politiek secretaris van Agalev, over machtsuitoefeningGroene rechters hoef ik niet, alleen goede rechters, net zoals ik tegen groen theater ben. Het idee dat je overal je mensen moet plaatsen om macht te kunnen uitoefenen, klopt niet. Daarom doen wij ook niet aan dienstbetoon, dat meestal bestaat uit een soepele interpretatie van de wet voor een particulier probleem of de creatie van een collectieve oplossing. Met als resultaat de ruimtelijke wanorde die we nu kennen, om maar één voorbeeld te noemen. (...) Wij doen aan machtsvorming rond het idee, niet rond belangengroepen of zelfs regeringsdeelname. Wij proberen zoveel mogelijk mensen te overtuigen van onze visie. De vredesbeweging is nooit een partij geweest, maar heeft wel veel invloed uitgeoefend. Ik denk dat Agalev stilaan meer invloed begint uit te oefenen, buiten de traditionele structuren om. P-MagazineWard Beysen,europarlementslid (VLD), over het thema veiligheidBlijkbaar wil niemand van het veiligheidsbeleid een echte prioriteit maken. Dat zal wel iets te maken hebben met de samenstelling van deze coalitie. Nu blijkt dat zelfs de eerste minister zenuwachtig wordt. Want die trekt naar Charleroi. Ik zeg u: mijn hart bloedt als ik dat zie. Hij is immers ook in Antwerpen verkozen. Toe maar. Bij de eerste roep om hulp van het stadsbestuur rept hij zich naar Charleroi. Hij zal nu ook wel naar Antwerpen komen, hij durft niet anders, maar wel pas in tweede instantie. De Antwerpenaar kennende, zal hem dat niet in dank worden afgenomen. Knack