Advertentie
Advertentie

Henk Hofland,

columnist, over de vraag of er een einde komt aan de welvaart in het WestenIk peins me suf, maar ik weet het antwoord niet. Komt er een revolutie van degenen die het minder breed hebben dan die vetgemeste toplaag in het Westen waar we het nu al de hele tijd over hebben? Ik acht dat weinig waarschijnlijk. Of staan we aan het begin van een wereldwijde recessie met massale werkloosheid, zoals in de jaren dertig? Komt er, volgens de ijzeren voorspelling van John Kenneth Galbraith, een neergang in de economie? Dat is de vraag waarover we ons het hoofd moeten breken. We hebben onze verzorgingsstaat steen voor steen afgebroken, het primaat van de economie heeft niet alleen onze politieke organisatie, maar ook onze onderlinge relaties aangetast. De samenleving is harder, asocialer en daardoor ook tegelijk weerlozer geworden: voor het gemeenschapsbelang, het buurtbelang en zelfs het familiebelang is het eigenbelang in de plaats gekomen. En de kwestie wordt nu: hoe zal een politiek en sociaal zeer zwak gestructureerde samenleving het verdragen wanneer de welvaart en de oververzadiging haar wordt afgenomen? We naderen een buitengewoon gevaarlijk punt. KnackPatrick Janssens, voorzitter van de sp.a, over VLD-voorzitter Karel de GuchtAls politicus moet je niet altijd blindelings de vox populi volgen. We moeten ook onze verantwoordelijkheid durven nemen. Als De Gucht zijn standpunten volledig laat bepalen door wat er op café gezegd wordt, dan kunnen ze net zo goed een papegaai aan de top van de VLD zetten. De MorgenDaniel Cohn-Bendit, oud-studentenleider en lid van het Europees Parlement voor de Duitse groenen, over AfghanistanToen wij commandant Massoud van de Noordelijke Alliantie begin dit jaar uitnodigden naar het Europees Parlement, stond er geen massa betogers klaar om hem een hart onder de riem te steken in zijn strijd tegen de Taliban. Er waren zelfs nauwelijks journalisten. Dus vertel mij geen fabeltjes: het lot van de vrouwen en de kinderen van Afghanistan interesseerde toen geen mens. De Russische bezetting heeft tien jaar geduurd, en in die tijd zijn er ginds één miljoen doden gevallen, maar hier zweeg iedereen. Het geweten van de wereld wordt blijkbaar alleen maar wakker als er Amerikanen bij betrokken zijn. Plots doet iedereen nu héél verontwaardigd over de bombardementen op Kabul. Hebt u weleens beelden gezien van de bombardementen op Duitse steden in de Tweede Wereldoorlog? Dat was wel wat anders dan de precisiebombardementen in Afghanistan, hoor. Die hebben wel burgerslachtoffers gemaakt, ja, maar ze hebben ook grotendeels hun doel bereikt: de Taliban verdrijven. Humo