Herboren superster

Begin januari gaf Sting het startschot voor het Europese deel van zijn wereldtournee naar aanleiding van het vorig jaar verschenen Brand New Day. De nu 48-jarige superster verdiende zijn plaats in popgeschiedenis met onsterfelijke songs als So Lonely, Roxanne, Every Breath You Take of Every Little Thing She Does Is Magic uit de hoogdagen van The Police. Ook zijn solocarrière baarde kleppers als An Englishman In New York of If You Love Somebody (Set Them Free). Zijn songs werden gecoverd door onder anderen Puff Daddy, I Muvrini, Shawn Colvin, George Michael, Alanis Morissette en zelfs Machinehead. Disney vroeg hem en passant om ook even de soundtrack voor King Of The Sun te schrijven en legde een cheque van een slordige 200 miljoen frank op tafel. Geldzorgen zal hij dan ook niet hebben en de druk om te scoren of naar de gunst van de publieke opinie te dingen, is waarschijnlijk de minste van zijn zorgen. Net als Simply Reds Mick Hucknall kan Sting rekenen op een trouwe schare volgelingen die thuis lekker onderuit willen zakken. Wie Simply Red live aan het werk zag op vrijdag 25 februari kan alleen maar beamen dat deze geroutineerde hitmachine op het podium nog niets van zijn pluimen heeft verloren. Als wij de kritieken over Stings huidige tournee geloven, zou hij op woensdag 15 maart eveneens voor een verrassing kunnen zorgen in Flanders Expo.De songs op Brand New Day glijden tijdens de eerste beluisteringen schijnbaar achteloos je oorschelp voorbij. Je wordt niet meteen bij het nekvel gegrepen maar toch besef je dat er onderhuids meer aan de hand is. Amerikanen spreken in zon geval van een slow burner-effect en Brand New Day voldoet daar over heel de lijn aan. Het centrale thema is nog steeds de liefde, ondergebracht in een zeer brede en algemene context. Sting wou een happy love song schrijven zonder al te banaal over te komen. Met gitarist Dominic Miller, drummers Manu Katché en Vinnie Colaiuta en saxofonist Branford Marsalis vist Sting in vertrouwd water. Het zijn de gastmuzikanten die voor een gestileerde verrassing zorgen. James Taylor, Stevie Wonder, Cheb Mami en trompettist Chris Botti krijgen elk hun bescheiden moment de gloire. Sting houdt nog steeds van de wereldkeuken en laat dit met smaak blijken op onder meer het oosters klinkende Desert Rose (de huidige single met Cheb Mami) en het naar bossa nova hunkerende Big Lie Small World maar verliest ook de pure pop niet uit het oog (After The Rain Has Fallen of de titelsong). Live laat hij zich bijstaan door een uitgebreide begeleidingsgroep met Miller en Botti als voornaamste pionnen. Zeker met Botti - wiens geluid vaak naar Chet Baker refereert - in de rangen wordt er tijdens de jazzgetinte passages moeiteloos geïmproviseerd. Platgespeelde songs krijgen op die manier een stevige injectie, het nieuwe materiaal openbaart zich live sterker dan op plaat. Toegegeven, Sting is niet langer de blonde punkgod of de popyuppie die het regenwoud in bescherming neemt, Sting is gewoon een begenadigd muzikant met een rijke songcatalogus die voor twee uur live plezier kan zorgen.Sting: woensdag 15 maart, Flanders Expo, Gent om 20u00. Inlichtingen en tickets: 070/34.56.78 of 0900/10.333 of www.belgacom.be/olwr/Country new styleIn de Verenigde Staten zijn The Countrypolitans een van de populairste new style countryformaties. Hun roots liggen in de honkytonkmuziek uit de jaren vijftig, maar zij voegen er pop-, hillbilly- en rockabilly-ingrediënten aan toe. Met nog wat bootstomping en hardswingende deuntjes erbij zit je volop in de Americana. De draaischijf van de groep is zangeres en gitariste Elisabeth Ames. Ze richtte de groep begin 98 op met bassist Roger Conley, en schrijft de meeste songs. Gitarist Geoff Clarkson en meester-steelguitarist Pete Burak vervolledigen de band. Eind 99 verscheen hun debuut-cd Tired of Drawning (CRS), die lovende kritieken kreeg. Live zijn The Countrypolitans een attractie. Ze komen nu voor het eerst naar België.The Countrypolitans: donderdag 16 maart, CC. Nekkersdal, Em. Bockstaellaan 107, Brussel (Laken), om 20u30. Tel.: 02/420.56.56. Fax.: 02/420.40.87.Vrolijke Frans?Bij hun vorige doortocht lieten de heren van Eels moeiteloos de Antwerpse Koningin Elisabethzaal vollopen met hun niet bepaald vrolijke repertoire. Boegbeeld E (Marc Everett) gaat zeker niet als de spreekwoordelijke vrolijke Frans door het leven, maar wist zijn gevoelens en frustraties wel op een zeer overtuigende manier vorm te geven op het debuut Beautiful Freak uit 1996, een intieme popplaat die elke popminnende melancholicus weet te boeien. E schrijft heldere en zeer herkenbare teksten die gevoed worden door talrijke therapeutische sessies. Toen Es zus Elisabeth die net als E aan depressies leed zelfmoord pleegde, gaf hij zijn verdriet vorm op het donkere Electro-Shock Blues uit 1998 en gaf hij haar dood een plaats in songs als Elisabeth On The Badroom Floor of Going To Your Funeral. Het net verschenen Daisies Of The Galaxy (zie cd-besprekingen) klinkt heel wat vrolijker, ook al werden de songs volgens E tijdens dezelfde periode geschreven. Daisies Of The Galaxy graaft nog steeds diep, maar het veeleer speelse karakter van de opnames primeert deze keer op de getormenteerde ziel - getuige bijvoorbeeld de single Mr Es Beautiful Blues. Gevonden voer voor melancholische zielen die de gepaste soundtrack voor het gure voorjaarsweer zoeken.Eels: woensdag 15 maart, Kon. Elisabethzaal, Antwerpen om 20u00. Inlichtingen en tickets: 070/34.56.78 of 0900/10.333Galmende Afrikaanse ritmesOnder leiding van Emile Biayenda brengt de groep Les Tambours de Brazza galmende ritmes van Afrika, en Kongo in het bijzonder. Kongo is meer dan vijftig verschillende etnische bevolkingsgroepen rijk, en de verschillende afkomst van de drummers draagt bij tot de rijkdom en variëteit van het geheel. Versterkt met een jazzdrummer en met dansers mengt deze groep moderniteit en traditie. Nu ook een bassist en een jonge rapper bij het gezelschap zitten, wordt er duidelijk naar een jonger en hipper publiek gemikt. De groep werd in 1991 opgericht en toerde uitvoerig door Centraal-Afrika en Europa. Magisch energieke en authentieke ritmes zorgen voor een betoverend spektakel dat door de dertien drummers met overtuiging en kracht gebracht wordt. Les Tambours de Brazza kiezen voor muziek die als dynamiet tot ontploffing komt en waarbij de stemmen bij momenten als percussie gebruikt worden en de trommen weerklinken als denkbeeldige koren. Wie zich kan vinden in vergeten ritmes die een grootstedelijk jasje kregen, kan afzakken naar het Antwerpse Zuiderpershuis.Les Tambours de Brazza: donderdag 9 maart, Wereldculturencentrum Zuiderpershuis, Antwerpen om 20u30. Inlichtingen en tickets: 03/248.01.00, e-mail: wereldcultuur@zuiderpershuis.beweb: www.zuiderpershuis.beSfinks 2000Het is nog onduidelijk waar het Sfinksfestival dit jaar neerstrijkt. De gesprekken met het gemeentebestuur en de eigenaar van het vertrouwde veld leverden nog geen positief resultaat op. Het Molenveld blijft de eerste keuze, maar er wordt uitgekeken naar een waardig alternatief. De eerste namen van concerterende artiesten zijn reeds bekend en klinken veelbelovend. De blikvanger wordt ongetwijfeld Goran Bregovic die met zijn Funeral & Wedding Band & Orchestra een muzikale reis langs zijn mooiste filmmuziek onderneemt. Het Brits-Indiase Joi heeft het overlijden van een van de stichtende leden overleefd en staat er dit jaar opnieuw met een frisse kijk op de Asian Underground Dance Scene die in Londen nog steeds furore maakt, en met het Cubaanse Los Van Van krijg je de nieuwe Havana-sound die zich als snel, hard en streetwise laat omschrijven. Andere namen: Kimmo Pohjonen (Finland), Alabina (Israël), Celina Gonzalez (Cuba), Mokhira (Uzbekistan), U-cef (Marokko), Dry Guitar (Guinée) en Eva la Yerbabuena Miguel Poveda (Spanje). Afspraak op 27, 28, 29 en 30 juli.Samenstelling: Dirk FRYNS