Het auteursrecht als steunpilaar van elektronisch Europa?

Het Europees Parlement werkt aan een wetgeving die de wettelijke bescherming van artiesten en producenten van kunstwerken moet afstemmen op de nieuwe digitale context. Deze maand zal het Parlement deze wetgeving ter stemming voorleggen.Rond de nieuwe wetgeving wordt intensief gelobbyd, enerzijds door de groepering van artiesten en vertegenwoordigers van de culturele sector, anderzijds door de verenigde apparatuurfabrikanten en telecomoperatoren.De consumentenlobbys (in Brussel vertegenwoordigd door de BEUC) betuigen hierbij hun steun aan het laatstgenoemde verbond, dat werd opgericht om de bescherming van het auteursrecht te ondergraven, met name wat betreft het ongeoorloofd kopiëren. De Europese verbruikersorganisatie daarin bijgetreden door gehandicaptenverenigingen laat uitschijnen dat de consument de dupe wordt van de nieuwe omgeving. De intellectuele eigendom vormt de kern van de economische en politieke uitdagingen van het internet, aangezien hij een weerslag heeft op de groei van de investeringen, de status van de kunstenaar en de culturele verscheidenheid. De belangrijkste maatregelen die vereist zijn om de creativiteit en de ondernemingsdrang in de culturele sector te bevorderen, zijn:- Nieuwe normen inzake bescherming, afgestemd op het digitaal downloaden en het digitaal kopiëren.- Beveiliging tegen het omzeilen van technologische methoden voor auteursrechtbescherming en auteursrechtbeheer.- Aansprakelijkheidsregels voor on-linedienstenleveranciers met betrekking tot inbreuken op het auteursrecht.De ontwikkeling van onze cultuur en creativiteit houdt rechtstreeks verband met het niveau en de kwaliteit van de bescherming van de intellectuele eigendom. Inhoud en technologie zijn onderling afhankelijk: zowel digitale netwerken als hardwaresystemen kennen slechts succes indien er een verscheidenheid van originele programmas beschikbaar is, terwijl creatieve krachten en producenten inspelen op de populariteit van nieuwe mediaplatformen om hun werken bekend te maken bij een zo ruim mogelijk publiek. Muziek en film overstijgen de technologie, verlenen haar bezieling, geven haar een bestaansreden. In dit internettijdperk wordt het auteursrecht onze kostbaarste valuta. Het is het enige waarop een creatief iemand kan terugvallen om zijn brood te verdienen. De belangrijkste opdracht van de auteursrechtbescherming bestaat erin de reproductie te controleren.Consumentenverenigingen maken zich zorgen over een beperking van de kopieermogelijkheden in het digitale tijdperk. Deze bekommernis is onterecht, en het kopiëren zal ook in het digitale tijdperk in grote mate voortduren. Hun bezorgdheid is gebaseerd op het feit dat de amusementsindustrie vertrouwt op de hardwarefabrikanten om technische beveiligingen te implementeren. Een partnership met de fabrikanten betekent dat er altijd een zekere mate van kopiëren toegelaten zal worden. We verwijzen naar het Akkoord van Athene over de Digital Audio Tape (1988), dat onbeperkte kopieën van een origineel toeliet, of de DVD Video-overeenkomst met de belangrijkste Hollywoodstudios, dat time shifting en andere mogelijkheden ondersteunt. De industrie kon leven met een aanzienlijke hoeveelheid kopieën voor privé-gebruik in het analoge tijdperk. En ze leerde omgaan met een fenomeen dat allesbehalve nieuw is. De creatieve sector is in gevaar wanneer de kopieën van zon hoge kwaliteit zijn en zo makkelijk verspreid kunnen worden. Wat nu fundamenteel anders is, is de schade die kunstenaars en producenten oplopen indien het tot onbeperkt digitaal kopiëren komt. De impact en de grootschaligheid van het digitale kopiëren vereisen een aanpak die een reglementering koppelt aan onderhandelingen tussen sectoren die vanouds onderling afhankelijk zijn. Of een nieuw stuk hardware met succes geïntroduceerd wordt, is afhankelijk van de vraag of er een aantrekkelijke inhoud beschikbaar is op de markt. Want niemand koopt een dvd-speler als er geen aantrekkelijke voorbespeelde schijven met films te krijgen zijn. Net zoals de consument geen satellietschotel koopt zonder een aantrekkelijk film- en sportaanbod. Misleide consumentenverenigingen trekken nu ten strijde tegen de creatieve sector, ten voordele van de fabrikanten van black boxen. Daarmee geven ze steun aan wereldwijde ondernemingen die hun grotendeels gedecentraliseerde productievestigingen onderbrengen in lageloonlanden. Ze beseffen vooralsnog niet dat de creatieve sector zonder auteursrechtbescherming niets in handen heeft om te onderhandelen met de hardware-industrie als het erom gaat een passende technische beveiliging te vinden die een controle van de inhoudsverspreiding mogelijk maakt. Op die manier wordt de creatieve industrie een makkelijke prooi. De eigenaars van de rechten individuele artiesten, onafhankelijke muziekmaatschappijen (meestal KMOs) en wereldwijde multinationals vragen absoluut niet het onmogelijke. Ze vragen alleen dat de mate van bescherming die zij genieten in de analoge wereld en die hen in staat stelt de fysieke distributie te controleren zou worden verruimd tot de digitale wereld. Ze vragen wettelijke bescherming, net zoals consumenten beveiliging vragen wanneer ze on line iets kopen met een creditcard of de wens te kennen geven dat geen misbruik wordt gemaakt van hun persoonlijke gegevens. Als consument zou ik liever hebben dat de verbruikersverenigingen hun inspanningen concentreren op het verkrijgen van lagere tarieven voor internetverbindingen in Europa. Die hoge tarieven zijn immers de belangrijkste belemmering voor de toegang tot en de groei van internet. En inzake auteursrechtbescherming zouden consumenten en artiesten hun krachten moeten bundelen.Philippe KERN managing director van Kern European Affairs en secretaris-generaal van de EFCA (European Film Companies Alliance) en Impala ( Independent Music Companies Association)