Advertentie
Advertentie

Het eind van de tunnel

In 1985 verklaarde de toenmalige premier Wilfried Martens in een optimistische bui dat er eindelijk opnieuw licht aan het eind van de tunnel scheen. Achteraf bleek dat die uitlating met een serieuze korrel zout moest worden genomen. De bedrijven kregen weliswaar verse zuurstof, maar het overheidstekort haalde dat jaar een recordomvang van 500 miljard frank of 10,3 procent van het bruto binnenlands product. In vier jaar tijd verdubbelde de Belgische schuldenberg, van zon 2.500 miljard frank in 81 tot bijna 5.000 miljard frank in 85.Vandaag staat de NV België er stukken beter voor. De voorbije jaren kon de overheid meesurfen op de golven van de economische groei. In 2000 gaven alle overheden in ons land voor het eerst in een halve eeuw zelfs minder uit dan ze ontvingen. Na jaren saneren kon er een - weliswaar bescheiden - overschot worden opgetekend.Minister van Begroting Johan vande Lanotte (SP) hamerde er gisteren nog maar eens op dat de regering een voorzichtig budgettair beleid voert. De versnelde afbouw van de overheidsschuld maakt ons land niet alleen minder afhankelijk van renteschokken, maar moet volgens Vande Lanotte ook de nodige budgettaire ruimte scheppen om de vergrijzing op te vangen en de lasten op arbeid te verlagen.Behalve voor deze elementaire doelstellingen kunnen er volgens de SP-vice-premier nog middelen vrijmaakt worden om een ambitieus regeringsbeleid te voeren. Hoewel Vande Lanotte met klem ontkent dat paars-groen het geld door vensters en deuren gooit en alle vruchten van de hoogconjunctuur meteen opsoupeert, zou het misschien geen slecht idee zijn een extra appeltje voor de dorst opzij te leggen.De regering gaat om al haar plannen te realiseren uit van een jaarlijkse economische groei van 2,5 procent. Dat is niet onmogelijk, maar wel vrij optimistisch. Daarbij komt nog dat het financiële zwaartepunt van heel wat regeringsbeslissingen, van de belastingverlaging tot de legerhervorming, al naar de volgende jaren is doorgeschoven.Vande Lanotte en zijn collega van Financiën Didier Reynders (PRL) benadrukken terecht dat de regering bij haar berekeningen nog geen rekening hield met de opbrengsten van de verkoop van de UMTS-licenties en eventuele privatiseringen. Maar of de UMTS-licenties evenveel zullen opbrengen als verwacht, is twijfelachtig, en van het privatiseringsfront kwam er de voorbije maanden weinig nieuws.De minister van Telecommunicatie en Overheidsbedrijven, Rik Daems (VLD), die verantwoordelijk is voor beide dossiers, stelt zich graag voor als de minister-manager. Maar niet iedereen heeft er evenveel vertrouwen in. Ook binnen de regering klinkt de kritiek over het werk dat Daems tot nu verzette steeds luider. In de wandelgangen wordt hij al de minister van vertraging genoemd.Dat alles neemt niet weg dat het jaar 2000 een mijlpaal was voor de overheidsfinanciën. Na de inspanningen van de rooms-rode regeringen kon paars-groen met een budgettair evenwicht voorlopig de kroon op het werk zetten. En ook voor de nabije toekomst ziet de toestand er vrij gunstig uit.Met een schuldenberg die nog steeds meer dan 10.000 miljard frank bedraagt of 110 procent van het BBP, is er nog lang geen reden tot euforie. De Maastrichtnorm ligt immers nog steeds op 60 procent. Maar een zaak is zeker, er schijnt eindelijk licht aan het eind van de tunnel. Steven SAMYN