Het Einde

De poëzie zit in de lift. Die heeft er wel dertig jaar over gedaan om een redelijke hoogte te bereiken. Toen ik de poëzie met de Poëzienachten mee in de lift zette, was het in een ondergrondse etage waar je de steenkool kon horen groeien. Nu zet de helft van Vlaanderen zich aan het dichten, tot de minister van cultuur toe. Het is allemaal kaarslicht rond de gedachte: wat brengt het me op? De Laatste Show, De Wandelgangen, Dag Allemaal? Een barbecue, betaald met een cheque van de minister-president?Nochtans, er is één gedicht dat ontbreekt. Dat in de plaats komt van het Vlaams Nationaal Volkslied. Het eerste het beste Iers dronkemansliedje steekt met kop en schouders uit boven De Vlaamse Leeuw. Een land, of gewest, heeft drie symbolen: De naam, de vlag en het lied. Alle drie moeten in verhouding staan, wil men van geen stijlbreuk spreken. En een stijlbreuk verzwakt de geloofwaardigheid.Onlangs, in een gesprek met de minister van Cultuur, kwam De Vlaamse Leeuw ter sprake. Ook de minister gaf toe, even traagzaam als de witte wagen uit de cyclus Kerkhofblommen van Guido Gezelle, dat het Lied van de Vlaamse Gemeenschap ondermaats is. Een volk dat zichzelf respecteert onwaardig. En hij beaamde met mij volmondig dat een bestaand Vlaams lied qua stijl en klasse moeiteloos naast het Wilhelmus kan staan: Gebed voor het Vaderland. Het werd geschreven door Staf R. Pirijns en steekt literair vernuftig in elkaar. Het is een smeekbede én een goedaardige zweepslag voor elk van ons: met vereende krachten bouwen aan ons gezamenlijk huis, ten bate van het gehele volk. Politiek, cultureel en economisch. En de muziek van Gaston Feremans doet niet onder voor die van Edward Elgar of Hubert Parry wiens Jerusalem, naar het gedicht van William Blake, het tot (second best) nationaal volkslied heeft gebracht. Als componist was Feremans een laatromanticus met bescheiden pogingen tot gematigd expressionisme. Van extreem rechtse gevoelens kan hij of zijn werk niet worden beschuldigd.Wie denkt dat het een al te godsdienstig lied is, vergist zich. God en vorst komen in Gebed voor het Vaderland niet voor. De aanhef, Heer, kan zowel slaan op een politicus, een beleidsverantwoordelijke als een anoniem individu. Inclusief onszelf. Interpretatie zo ruim als het heelal.Vlaanderen heeft een status bereikt dat het een waardig volkslied verdient. Mocht geen consensus te vinden zijn, om De Vlaamse Leeuw te vervangen door Gebed voor het Vaderland, dan zou ik voorstellen een prijsvraag uit te schrijven. Want ook Vlaanderen boven van Raymond van het Groenewoud is geen goed equivalent. Een pracht van een lied, maar het kan niet de status bereiken van een national anthem. Omdat het is wat de schrijver/componist bedoelde: het scheppen van een kermislied, een dijenkletser. Paul van Grembergen zou met een prijsvraag welhaast onsterfelijk worden, naast de dichter en de componist. Hij zou bekend blijven als de opdrachtgever tot het componeren van een volkslied dat niet moet onderdoen voor de grote volksliederen van de ons omringende landen.Zelfs ik wil me er aan wagen. Op één voorwaarde. Dat ik een jaar de tijd krijg en behoorlijk betaald word. Ik mag dan wel een zwerver zijn, maar ben geen bedelaar. Voor mijn werk, zelfs voor één gedicht, wil ik worden vergoed. Eén euro per ingeschreven familie. Ik zie het als honorarium en tevens als schadevergoeding. Voor de gederfde inkomsten. Want als liftboy had ik geen loon, hooguit wat aalmoezen. Het is tijd dat er afgerekend wordt.Guido LAUWAERT