Het grijze bedrijfje

De Bijzondere Belastinginspectie (BIB) liet deze week langs indirecte weg horen dat het aantal bijzondere fiscale onderzoeken fors is afgenomen. Personeelsgebrek is de reden, want te veel BBI-ambtenaren zijn in de weer met de opsporing en ontmanteling van BTW-carrousels. Ook de KB Lux-affaire zorgde voor veel werk. De CD&V-fractievoorzitter, Yves Leterme, deelde mee dat hij uit een parlementaire vraag had vernomen dat het aantal controles door de Administratie voor Ondernemings- en Inkomensfiscaliteit (AOIF) ook bedroevend laag is. Bovendien worden Vlaamse ondernemingen veel vaker gecontroleerd dan de Brusselse. Dat komt dan weer omdat in Brussel te weinig ambtenaren aan de slag zijn. Wie er werkt, vraagt zo snel mogelijk zijn overplaatsing aan naar een belastingkantoor in de buurt van zijn woonplaats. De Confederatie Bouw deed deze week ook haar duit in het zakje en kondigde aan de strijd tegen het zwartwerk op te drijven. Dat is niet nieuw. Twee jaar geleden zette de Confederatie ook al de strijd in tegen het zwartwerk. Terecht. Veel werknemers uit de bouwsector hebben een baan als zelfstandige in bijberoep en verdienen goed bij met kleinere renovatieprojecten. Zij betalen de minimum-RSZ-bijdragen en belastingen en wat daarbovenop komt, gebeurt in het zwart. Overuren bij de vaste werkgever presteren, is er niet meer bij. Erger is dat de vakbonden het goed vinden dat bouwvakkers weigeren overuren te presteren. Dat verplicht de werkgevers nieuwe mensen in dienst te nemen. De vakbonden vergeten echter dat de werkgevers een pak vaste kosten ten laste moeten nemen zonder dat zij weten of zij die extra werknemers permanent aan het werk kunnen houden. Erger is dat de vakbonden op die manier het zwartwerk stimuleren. De werknemers die overuren weigeren, verdienen veel meer met hun eigen grijze bedrijfje.Dan is er nog de hervorming van de vennootschapsbelasting. De economische groei valt tegen en premier Verhofstadt, die in juni nog in een groei van 3 procent geloofde, krabbelt terug. Hij zegt nu dat de bomen niet tot in de hemel groeien en de regering volgend jaar geen geschenken kan uitdelen. De hervorming van de vennootschapsbelasting zou niet in het gedrang komen. Dat is maar goed ook, want nu al is deze hervorming een vijfjarenplan geworden. Aangekondigd midden 1999 zien de bedrijven pas midden 2004 de gevolgen in hun portemonnee. Toen economisch alles nog wonderlijk goed ging, had de regering meteen de nodige budgetten kunnen vrijmaken om te investeren in gesofistikeerde informatiesystemen voor de fiscus. Dan had de fiscus daar nu al de vruchten van kunnen plukken in de vorm van systematische, efficiënte en effectieve controles. De opbrengsten hadden de investering al ruimschoots terugbetaald. In andere landen worden de basiscontroles automatisch uitgevoerd. Hier gebeurt de controle manueel zodat vennootschappen slechts om de zes jaar grondig worden gecontroleerd. Automatisering is ook nodig om BTW-carrousels te ontmantelen. En als het dan toch zo moeilijk is om belastingambtenaren naar Brussel te halen of ze daar aan het werk te houden, waarom verplaatst men de controle dan niet naar de regios, dicht bij de woonplaats van de ambtenaren. Veel bedrijven die hun zetel in Brussel hebben en daar een belastingaangifte indienen, hebben meestal hun belangrijkste vestigingen in Vlaanderen of Wallonië. Men zou die bedrijven kunnen verplichten hun maatschappelijke zetel te verplaatsen naar hun belangrijkste vestiging en daar hun aangifte in te dienen. Kris Barrezeele