Het ongrijpbareJean Vanempten

De herdenking van de aanslagen van 11 september 2001 groeit uit tot een ongezien mediacircus en zorgt in de VS voor een patriottische opstoot. Het verdriet en de woede om de aanslagen zijn nog niet geluwd in Amerika. De aanslagen hebben diepe wonden geslagen.Het beangstigende aan de aanslagen is de ongrijpbaarheid van het terroristische netwerk. De VS haalden in Afghanistan vlot de zegen binnen, maar grepen naast de hoofdprijs. De Taliban-regering werd verdreven, maar de geestelijke leider Mollah Omar is nog altijd voortvluchtig.Ook over het lot van Osama bin Laden is niets bekend. De man achter het Al Qaeda-netwerk is en blijft ongrijpbaar. Of zijn bekentenis dat hij achter de aanslagen zit, nu reëel is of niet, hij blijft voorlopig onvindbaar. Het Al Qaeda-netwerk mag dan rake klappen hebben gekregen, er is geen enkel bewijs dat het ook vleugellam is gemaakt. Integendeel, sommige rapporten stellen dat de financiële kracht van het fundamentalistische netwerk ongeschonden is en dat de kans op nieuwe aanslagen dus groot en reëel blijft. De intervallen van de aanslagen van Al Qaeda bedroegen in het verleden 12 tot 18 maanden.Het moet frustrerend zijn voor de grootste supermacht ter wereld om geen represailles te kunnen treffen tegen de bedenkers van de aanslagen van 11 september. Dat verklaart misschien de omslag in de Amerikaanse strategie. En dus is Irak het volgende doelwit geworden.Het Witte Huis heeft het opgegeven een band aan te tonen tussen Al Qaeda en Saddam Hoessein. Dat lukte blijkbaar niet zo goed. Volgens Washington vormt Irak een gevaar omdat het massavernietigingswapens kan aanmaken. Waar of hoe, dat moet nog aangetoond worden.Dat Irak een dankbaar alternatief is voor de ongrijpbare Bin Laden, ligt voor de hand. Saddam Hoessein zit in Bagdad en is een duidelijke vijand. Een eenvoudige referentie naar de Golfoorlog volstaat. En nu de mediahype rond de aanslagen op een hoogtepunt staat, is een nieuw front openen in de oorlog tegen de terreur erg eenvoudig.Dat Hoessein een dictator is, staat buiten kijf. Maar in de Arabische wereld zijn dictaturen eerder regel dan uitzondering, ook bij Amerikaanse bondgenoten. Dat Hoessein wapens verborgen houdt, zal ook wel zo zijn. Al was het maar om zich te verdedigen tegen een Amerikaanse aanval. Maar dat de Iraakse dictator ook nog oorlogsplannen koestert met vuile wapens, dat moet nog worden aangetoond.Dat de Amerikaanse woede zich nu volop op Saddam Hoessein richt, duwt in ieder geval de ongrijpbare Bin Laden op de achtergrond. Maar of een revanche van 11 september in Bagdad uitgevochten moet worden, is nog maar de vraag. En of de gekrenkte Amerikaanse opinie gesust wordt met een dergelijke aanval, valt nog af te wachten.