Advertentie
Advertentie

Het PMS was een ivoren toren

Jos Verdonck (41) werkte na zijn studies psychologie een jaar in een PMS-centrum, waar hij scholieren begeleidde. Daarna belandde hij in de uitzendsector, en sinds 1989 runt hij met vier medewerkers Verdonck Personeelsmanagement, een personeelsselectiebureau dat zich richt tot West-Vlaamse KMOs. De studie- en beroepsoriëntering bij jongeren is zon belangrijke materie. En toch is er nu een vacuüm op dat gebied. Zelfs voor de privé-sector liggen daar heel wat mogelijkheden, denk ik.Mijn eerste job lag volledig in lijn van mijn opleiding. Ik begeleidde leerlingen uit het lager en secundair onderwijs: testen afnemen, contacten met leraars onderhouden, oriëntatie naar een bepaalde studierichting, Advies geven, mensen op weg helpen: ik deed dat heel graag, en ik doe het nu eigenlijk nog altijd. Voor jongeren is hun studiekeuze van levensbelang. Ik wilde hen daar bewust van maken, hen op weg helpen, zoeken waar ze zich gelukkig zouden voelen.De job op zich vond ik bijzonder interessant en nuttig. Maar het PMS, daar had ik toch wel wat bedenkingen bij. Sommige psychologen hadden geen enkele affiniteit met het beroepsleven, of met de wereld van de jongeren. Ze kwamen even langs op school, namen wat rare testjes af en vertelden de jongeren wat die de rest van hun leven moesten doen. Een ivoren toren, inderdaad. Nu is de sector hervormd. Ze richten zich voornamelijk tot probleemgevallen. En dat is ook jammer, want een degelijke voorbereiding is nuttig voor iedereen.Bovendien moest er eerst iemand met pensioen gaan, vooraleer je als nieuweling benoemd kon worden. Ik had geen zin te blijven wachten, dus ben ik na twee tijdelijke contracten naar de privé-sector overgestapt. Ik werkte een paar jaar in de uitzendsector. Ik was een echte workaholic, en ik dacht: als ik dan toch zoveel met mijn werk bezig ben, kan ik beter voor mezelf werken.Wat ik onthoud van mijn eerste job? Het belang van de kennis van opleidingsvormen. Je moet weten wat precies de inhoud is van een opleiding. We zoeken vaak kandidaten voor jobs waarvoor geen specifieke studierichting bestaat. We gaan dan na wat het specifieke is van die job, en in welk opleidingspakket je die aspecten terug kan vinden. En ook het belang van empathie is mij bijgebleven. Je moet je kunnen inleven in de situatie van de kandidaten, achterhalen wat ze precies verwachten.Als de situatie in het PMS nu nog zou zijn zoals vijftien jaar geleden, dan denk ik toch niet dat ik er weer zou willen werken. Misschien om de zaken grondig te hervormen, ja, gesteld dat ik dat zou kunnen. Maar ik werk toch liever met mensen met enige ervaring en rijpheid. Ondernemers zijn meestal iets beter gemotiveerd dan studenten. KF