Het slappe koord van het willekeurige ontslag

De werkgever dient steeds het ontslag van een arbeider of werkman te motiveren. Volstaat de motivering niet of stemt ze niet overeen met de werkelijkheid, dan wordt het ontslag willekeurig genoemd en moet de werkgever schadevergoeding betalen. Bepalen of het ontslag van een werkman willekeurig is, is wel eens dansen op het slappe koord. Er bestaat heel wat rechtspraak over dit thema. De teneur is dat de werkgever bij betwisting het bewijs dient te leveren van het bestaan van het motief.Een werkman, aangeworven voor onbepaalde tijd, wordt ontslagen. Naast zijn normale opzeggingsvergoeding heeft hij recht op een bijzondere schadevergoeding als de reden van zijn ontslag geen verband houdt met zijn geschiktheid of gedrag, of geen verband houdt met de zogenaamde noodwendigheden van de onderneming. De bijzondere schadevergoeding is forfaitair vastgesteld op zes maanden loon (artikel 63 Arbeidsovereenkomstenwet). Elke wijze van ontslag van een werkman kan willekeurig zijn. De regel van artikel 63 geldt dus ongeacht de toegekende opzeggingstermijn en ook ongeacht ontslag om dringende reden.