Het uit de pas gelopen stuk Wallonië

Er is geen levende ziel die zich door de kille, koude avond waagt, maar in het cafeetje bij de brug over de Ourthe circuleert een nieuwe -overigens zeer gesmaakte- mop over de Luikse socialist Guy Mathot en heerst een gezellige drukte. Christian Bauweraets, een naar Houffalize uitgezwermde Willebroekenaar, neemt een zwelg van zijn Chouffe. Neen, de gemoedelijkheid van Luxemburg zal hij allicht nooit meer ruilen voor het hectische Vlaanderen. 't Is prettig zakendoen in de regio, al is enige zelfdiscipline wel gewenst. 'De kwaliteit van het leven wil dat je je tijd neemt. De economie wil dan weer dat je geen tijd verliest. Begrijpt u?'EEN REIS DOOR LUXEMBURG is -zeker buiten de seizoendrukte in de zomer- een ware verademing. Dat heeft niet alleen met de Ardeense hammen of wildpastei te maken, met een uitgestrekte natuur, 240.000 hectare bossen of betoverende plekken als Durbuy (de kleinste stad ter wereld) of Bouillon (bijna 900 jaar geleden de vertrekplaats van de kruisvaarders), maar vooral met de gemoedelijkheid die de streek uitstraalt. Met een bevolkingsdichtheid van amper 54 inwoners per vierkante kilometer is er ruimte om te bewegen, iets wat zich ook op de meeste wegen laat voelen. Files zijn in de streek een onbekend fenomeen.