Advertentie
Advertentie

Homo Touristicus

Benno Wauters (35) werkt voor Toerisme Vlaanderen, reist professioneel de wereld af en doet daarover verslag in diverse media. Benno is ook de zoon van het verbale genie, de intussen gepensioneerde sportverslaggever van de radio, Jan Wauters. Als Jan de pen hanteerde, wat hij geregeld deed, kon je voelen dat de microfoon hem vaster in de hand lag. Daar heeft Benno geen last van. Hij schrijft volzinnen neer als volzinnen, niet als opgevulde adempauzes, waarin de stiltes van elke komma worden gechronometreerd.Wat de zoon-schrijver helaas wel van zijn vader heeft is een obsessionele liefde voor liefst goedkope woordgrappen, binnenrijmen, alliteraties. Bier-gondisch in plaats van bourgondisch. Hypocrietgehalte na hematocrietgehalte. De hongerige horige, een soeverein souvenir, laveren over de bruggen van Brugge, staar van het staren naar al die cataracten. Bij een snelle opeenvolging van dit soort spitsvondigheden (meestal dus) vallen mijn staarogen zowat dicht.Afgezien van deze kleine ongemakken, mogen de stukjes van Wauters best worden gelezen. Hij verzint andere themas dan de geografie, gaat geen kritiek op de reisboeren uit de weg, spaart de spot ook voor zichzelve niet en is ongetwijfeld een even doorlezen als doorleefde (!) man. Benno Wauters Homo Touristicus/ Reis om de wereld in honderdenéén stukjes 2002, Antwerpen, Houtekiet, 206 blz., 14,95 euro, ISBN 90 5240 657XHet fenomeen FortuynNa die fatale zesde mei verscheen in Nederland een vloed aan publicaties over professor Pim, meestal in elkaar geflanste gelegenheidsboekjes van niks. Dit is anders. De redactie van de Volkskrant is in haar archieven gedoken en heeft alle (?) teksten van en over de man uit de afgelopen vijftien jaar chronologisch in een boek gezet. Er mag uit blijken dat Fortuyn een uniek verschijnsel was, mede zo schrijft hoofdredacteur Broertjes in zijn in voorwoord omwille van zijn wufte dictie, het kokette vertoon van wereldlijke rijkdom, zijn openhartigheid over onbeantwoorde mannenliefdes, de zenuwachtige hondjes waarmee hij zich in zijn Daimler verplaatste, zijn nadrukkelijk getailleerde pakken, de manier waarop hij zijn zijden dassen placht te strikken, de verwijzingen naar het betere milieu waaruit hij zou stammen, het dédain voor mensen die zijn brille niet evenaarden, en de onwil om de toehoorders naar de mond te praten. De Volkskrant heeft bij herhaling columns van Fortuyn opgenomen. Daaruit blijkt dat hij behoorlijk scherp en zelfs humoristisch uit de hoek kon komen. Zijn verslag over het wekelijkse gesprek op tv met de minister-president, in dit geval Lubbers, is gevat en op het hilarische af. Nog gevatter is de vergelijking die columnist Jan Blokker maakte tussen Fortuyn en Mussolini. De gelijkenissen, betoogde hij, zijn frappant: allebei intellectuelen, allebei links begonnen, allebei behept met een theatraal talent, allebei afkerig van gevestigde politiek en allebei dol op een beweging. Het leverde de krant een rechtsgeding op vanwege Fortuyns advocaten.Natuurlijk bevat het Volkskrant-overzicht ook het interview waarmee Pim Fortuyn zich het royement van zijn eigen partij Leefbaar Nederland op de hals haalde. Half Nederland pikte het niet dat hij de islam een achterlijke cultuur noemde. Het zijn onze Marokkaanse rotjongens, daar kunnen we koning Hassan niet mee opschepen. We hebben ze zelf binnengelaten, dan zullen we het ook zelf moeten oplossen. Plus, in één adem, een pleidooi voor de afschaffing van grondwetsartikel I, over de vrijheid van meningsuiting. Waarna de andere helft van de Nederlandse kiezers voor m stemde.Het fenomeen Fortuyn leeft ook na zijn dood verder. Dit boekje kan weleens historische waarde krijgen.de Volkskrant Het fenomeen Fortuyn 2002, Amsterdam, Meulenhoff, 182 blz., 10,00 euro, ISBN 90 290 7210 5Indrukwekkend BelgiëHet is precies tweehonderd jaar geleden dat de Franse schrijver Victor Hugo geboren werd. In Frankrijk gaat het redelijk onopgemerkt voorbij. Maar in België heeft de dode schrijver alvast een mooi kijkleesboek opgeleverd. Onlogisch is dat niet, Hugo heeft talloze malen ons land bezocht, nee doorkruist. Tussen 1837 en 1871 was hij, meestal bij herhaling, in plaatsen als Brussel, Mechelen, Antwerpen, Brugge, Bouillon, Sint-Truiden, Zoutleeuw, Doornik, Beloeil, Ieper, Bergen, hij bewoog zich van Ardennen tot Zuiderkempen en tot veel van wat daartussen ligt. Victor Hugo schreef niet enkel, hij tekende ook. Nogal wat van die tekeningen/schetsen van bekende Belgische steden of vlekken (de leeuw van Waterloo!) staan op glanspapier afgedrukt in het boek. Ze worden afgewisseld met reproducties van echte visueel kunstenaars als De Braekeleer, Ensor, De Smet en andere artiesten van wie werken in het bezit zijn van de sponsor, het voormalige Gemeentekrediet.De teksten zijn grotendeels brieven die Hugo op verplaatsing schreef naar de geliefden die hij achterliet. Het is tamelijk ingewikkeld om s mans vrouwen en familieleden op diverse tijdstippen uit elkaar te houden, maar dat hoeft ook niet. Vaak is het gewoon genieten. Lees het verslag van zijn dramatische treinreis Brussel-Antwerpen in 1837, toen hij ook nog gekruist werd door een tegenligger. De apocalyps is nabij.Zijn bestseller Les Misérables werd in Brussel gepubliceerd. De musicalversie is enkele jaren geleden in Londen gelanceerd en verspreidde zich als een olievlek over het continent. Het is een sociaal-bewogen stuk, geïnspireerd door de continentale revolutietjes van 1848 en daaromtrent.Victor Hugo was een outcast. In eigen land kon hij niet aarden met Napoleon III. Hij (Hugo) kreeg asiel in België maar kwam ook hier in aanvaring met de autoriteiten. Geruime tijd woonde hij aan het Brusselse Barricadenplein, waar onlangs nog de Volksunie tenonder is gegaan. In 1871 werd de Parijse Commune neergeslagen. De vermeende socialist Hugo bood de slachtoffers van het bloedbad asiel aan op het Barricadenplein. Dat vonden ze in Brussel niet leuk. Op bevel van Leopold II werd de schrijver uitgewezen. Een beetje toch, want later mocht hij terugkeren. Zijn wij een verdraagzaam volk, of niet?Victor Hugo Indrukwekkend België teksten verzameld door Pierre Arty, 2002, Tielt, Lannoo, 127 blz., 29,95 euro, ISBN 90 209 4915 2 (Dexia Bank 90 5066 199 8)