Advertentie
Advertentie

Hugo Chavez, president van Venezuela, over de Cubanisering van zijn

landWie de politieke en economische stappen die we zetten analiseert, kan vaststellen dat diegenen die beweren dat er een Cubanisering van Venezuela plaatsvindt ofwel gek ofwel onwetend zijn. Ze proberen mensen in binnen- en buitenland bang te maken. Onze revolutie is niet communistisch; we zijn geen voorstander van het afschaffen van het privé-eigendom. Als men mij nu zegt dat Venezuela de strijd tegen de kindersterfte aangaat en het niveau van het onderwijs en van de sport wil opkrikken, ja, dan moet ik toegeven dat wij ons op hetzelfde pad als Cuba bevinden. NewsweekMenno Tamminga, columnist, over de uitgifte van aandelenopties voor personeel en managersDit zijn tijden waarin managers en medewerkers worden getest. Gemakkelijke groei is weg. Geen superovernames meer om winst en beurskoersen te stimuleren. De (wereld)handel verpietert, bedrijven bezuinigen, consumenten aarzelen en je hoeft het woord winstwaarschuwing thuis niet meer uit te leggen. Hoe motiveer ik mijn mensen om stroomopwaarts te roeien en te winnen, is de vraag die managers moet bezighouden. Maar traditionele reflexen hebben de overhand: nieuwe aandelenopties voor personeel en managers. (...) Hebben die opties het beoogde motiverende effect? Nee, het is een loterij vol toevallige winnaars en verliezers. Je kunt hard werken, doelen halen, maar als de beurs tegenzit, zijn opties oud papier. Geven opties beleggers vertrouwen? Nee. En managers weten dat. Wat doen zij als zij steun van beleggers zoeken? Zij kopen eigen aandelen. Bedrijven kunnen een voorbeeld nemen aan hun commissarissen: in geld, ongeacht de hoogte van de beurskoers. Juist in slechte tijden waarin commissarissen hun waarde als herder en hoeder moeten bewijzen, is honorering met aandelenopties een misslag. Waarom commissarissen niet, en managers wel? Schrap de opties, kies voor bonussen. Maar dan wel zo, dat (top)managers bijvoorbeeld de helft van die bonus in aandelen van hun eigen bedrijf steken. NRC HandelsbladAntony Burgmans, voorzitter van Unilever, over managementHet ligt dichter bij kunst dan bij wetenschap. Met een paar wetenschappelijke principes kom je er niet. Bedrijfswetenschappen zijn uitentreure bestudeerd, de laatste paar honderd jaar. Elke maand komt er wel een nieuw boek uit. Een onderneming is een levend organisme, verandert voortdurend. Voor dat veranderingsproces moet je gevoel hebben. (...) Een topvoetballer heeft balgevoel, maar hij is wel op zijn zesde begonnen, bij de pupillen. Als je hem op zijn 25ste verplaatst naar een andere tak van sport zal hij wel goed zijn, maar de top haalt hij nooit meer. Ik ben ook dertig jaar geleden bij Unilever begonnen. Om bestuursvoorzitter te worden, hoef je niet hyperintelligent te zijn, maar je moet wel gezond verstand hebben. En drive. En mensen aan je kunnen binden. En zo nu en dan alleen durven staan. Elsevier