Advertentie
Advertentie

If I can make it there...

Dinsdag 20 juniTV1, 21u05KoplopersFrank SinatraIedereen kent Frank Sinatra. Daar heeft hij van bij het begin zelf voor gezorgd. Vanaf het ogenblik dat hij in 1939 als lid van de big band van Tommy Dorsey in de smaak van het Amerikaanse publiek viel, heeft hij zijn succes uitgemelkt. De nummer één-hits, de filmrollen, de voorpaginas van de tijdschriften, het ging allemaal gepaard met het opvrijen van journalisten en radiomakers. Na drie jaar verliet hij het orkest omdat hij vond dat het zijn carrière afremde. En hij had gelijk: binnen enkele maanden was hij een wereldster, the biggest thing in showbiz. Een halve eeuw later lijkt het misschien onwaarschijnlijk, maar Sinatra was toen een sekssymbool. Jonge meisjes begrepen meteen het smachtende verlangen in zijn stem, hun vriendjes waren ondertussen immers ver weg een oorlog aan het uitvechten. Hij hield een gezellig huiselijk bestaan, getrouwd met het meisje van naast de deur en de kinderen keurig naar de ouders genoemd: little Nancy en Frankie jr. Zijn werkgevers - en dat waren er wel wat: de platenfirma Columbia Records, CBS radio, de MGM filmstudio, de sigarettenfabrikant Lucky Strike - waren heel blij met zijn degelijk familie-imago. En heel zenuwachtig, want ze wisten dat Frank het zou verknoeien, er waren nu eenmaal te veel vrouwen en bedenkelijke figuren in zijn entourage. De ster zelf had trouwens evenveel capsones als inkomsten. In 39 diende hij nog op in het café voor 15 dollar per uur, aan het eind van de oorlog was hij de eerste, allergrootste mediaster met een inkomen van 11 miljoen dollar. Maar wie hoog vliegt, laag valt. Aan het eind van de jaren veertig kon hij rekenen op een slechte reputatie bij journalisten, fotografen, kelners, piccolos en fans. Hij werd publiekelijk verdacht van overspel en van banden met zowel communisten als maffiabazen. Zijn filmcarrière flopte en hij verloor zijn stem. In 1952 was Sinatra een has-been. Toen Capitol Records dat jaar een contract met hem tekende, was er niemand die nog op hem stond te wachten. En daar eindigt de neergang van Frank Sinatra. De echte gouden jaren moesten nog aanvangen. Een jaar later maakte hij zijn come-back (zijn eerste come-back, want er zouden er nog vele volgen) met een serie van de mooiste platen uit de geschiedenis van de popmuziek. Zet In the Wee Small Hours of the Morning nog maar eens op en onderga.