Ik moest kiezen tussen lesgeven en fotografie

Pol Leemans (53) heeft in het Leuvense een eigen fotostudio. Hij startte in het begin van de jaren 80 met een carrière in de fotografie. Tot dan had hij 16 jaar voor de klas gestaan.In Leemans familie gingen velen het onderwijs in. Ik wist niet goed wat ik wilde doen. Ik deed wetenschappelijke A en kreeg na het vierde jaar zin om ook in het onderwijs te stappen, zegt hij. Na zijn studies begon hij in 1968 onmiddellijk in de lagere school van Bertem. Hij werkte praktisch altijd in het zesde leerjaar. Ik werkte er graag, ik was graag met die kinderen bezig, vroeger ook al in de jeugdbeweging, vertelt Leemans. Hij had toen het idee dat hij zijn carrière voor de klas kon vol maken. Logisch: hij had een vaste job en hij had redelijk wat vrije tijd waarin hij zijn hobby - de fotografie - kon uitoefenen. Het was een ideale combinatie, zegt hij. Ik was lid van een fotoclub, maar wilde meer weten. Daarom ging ik, terwijl ik nog les gaf, naar de academie.De fotografie werd echter serieuzer via zijn schoonbroer. Die was leraar plastische kunsten en met hem werkte hij samen om de studenten meer over de fotografie bij te brengen. Ze studeerden af, gingen werken en vroegen me om voor hun bedrijven fotos te maken. Aan de directie van de school heb ik toen gevraagd of ik fotografie in bijberoep mocht doen.Dat was in 1981. Ik kreeg stilaan meer werk van die bedrijven. Ik kwam om kwart over vier thuis, kroop in de donkere kamer en werkte daar tot s avonds laat. Twee jaar heb ik die beroepen gecombineerd, maar kon dat niet meer volhouden. Het onderwijs vroeg steeds meer werk: het PMS, de ouderavonden, voorbereiding van de sneeuwklassen.... Het werd te veel. Ik moest kiezen. Leemans nam verlof zonder wedde en vestigde zich in 1985 definitief als fotograaf. In 1990 zette hij een eigen studio neer, die na twee jaar al uitbreiding behoefde.Ik heb altijd graag voor de klas gestaan. Ik heb er absoluut geen spijt van gehad. Wel denk ik dat ik nog de mooiste tijd in het onderwijs heb meegemaakt. Als ik nu collegas van toen hoor, komen lesgeven en het kind niet meer op de eerste plaats. Er is veel meer papierwerk bijgekomen. Lesgeven moet je graag doen. Dat moet uit je ziel komen. Ik kon goed vertellen en die kinderen zaten geboeid te luisteren. Daar had je plezier aan. Nu is het veel afstandelijker geworden. Het was voor Leemans wel een radicale breuk in zijn carrière. Die heb ik me nooit beklaagd. Je moet de dingen doen die je graag doet. En je moet een keer veranderen in je leven. Had hij wellicht eerder de stap moeten doen? Dat weet ik niet. Ik heb wel spijt dat ik 16 jaar geleden geen industriële studio heb opgezet. Daar was nood aan in Leuven. Ik was toen de enige met een redelijk goede studio. AVP