Ik wilde zelfs als schoonmaakster beginnen

Sinds 1 januari is Mieke van den Berghe (53) managing partner bij Van Wyk & Friends Communication Consultants. Ze houdt zich nu bezig met advies over crisiscommunicatie en interne en externe communicatie bij veranderingsprocessen, en geeft mediatraining. Van den Berghe is vooral bekend van haar overheidsactiviteiten: tot voor kort was ze directeur-generaal van de inmiddels ter ziele gegane Federale Voorlichtingsdienst - Een kleine KMO met zestig personen. Daarvoor was ze woordvoerder van Jean-Luc Dehaene.Ze startte haar carrière in de privé-sector, als journalist bij Knack. Toch beschouw ik vooral de daarop volgende job van vertaler bij het ministerie van Economische Zaken als mijn eerste baan, vertelt ze. Die bleek de springplank naar de voorlichtingstaak, die ze 15 jaar vervulde. Maar zonder Knack had ik nooit die vertaal- en later die voorlichtingsjob kunnen bemachtigen.Mieke van den Berghe studeerde Germaanse filologie en pers- en communicatiewetenschappen aan de Universiteit van Gent. In 1973 kwam ze op de redactie van Knack terecht. Een vriend van haar werkte er en zij ging eens met hem mee, vroeg aan de receptie of ze Frans Verleyen kon spreken, zei hem dat ze voor het blad wilde werken en verliet het gebouw met een proefopdracht. Op basis van dat eerste artikel mocht ze freelance werken. Ik assisteerde Sus Verleyen en ook Johan Struye bij de grote interviews. Ik schreef de bandjes uit en leverde de basisversie van de artikels. Wat haar vooral uit die periode is bijgebleven, is een verwondering over wat ze hoorde, zag en schreef. Ik begreep de vragen niet altijd en de antwoorden zeker niet. Er moest toch een plaats zijn, dacht ik, om erachter te komen hoe die relatie tussen pers, economie en politiek in elkaar zit.Ze bood zich aan als vertaalster op het ministerie van Economische Zaken, een stap waartoe ze zich enigszins gedwongen voelde, aangezien ze zou trouwen. In die tijd was Roularta, de uitgeverij van Knack, niet erg vrouwvriendelijk, stelt van den Berghe.Vertaler op het ministerie was niet meteen de droomjob. Maar ze zou zelfs als schoonmaakster op het ministerie hebben willen werken om te weten hoe de wereld in elkaar zat. Na een maand werd Van den Berghe al opgenomen in de voorlichtingscel. Via consumenteninformatie werd ze persattaché. In 1985 nam ze de job van woordvoerder over. Ik heb toen geweigerd woordvoerder van de premier te worden. Ik vond dat er een goede rijksvoorlichtingsdienst naar Nederlands voorbeeld moest komen. Ze kreeg er de middelen voor en bleef tot vorig jaar.Is ze intussen aan de weet gekomen hoe het er achter de schermen van de macht aan toe gaat? Niet echt. Ik denk dat je dat nooit te weten zult komen. De ene keer denk je dat macht via geld komt en dan zie je weer zaken gebeuren waarvan je zegt dat het toch de politiek is. Als ik nu de krant lees is het wel ongelooflijk tussen de regels te kunnen lezen. Terugkijkend op het begin, zegt ze: Ik heb veel geluk gehad. Ik ben de juiste mensen tegen het lijf gelopen. En ik heb ook lef gehad. AVP