Advertentie
Advertentie

In de hoek waar de klappen vallen

Sinds vorige week schuim ik elke dag de kranten af, op zoek naar een foto van de familie Hageman. Vruchteloos tot nu toe, maar ik geef niet op. Misschien is de familie van de nummer 1 van Real Software niet zo omvangrijk als de telgen uit het geslacht Lernout om een paginabrede foto te vullen. In deze barre tijden is elke steunbetuiging nochtans welkom. Nu beleggers in L&H weinig anders kunnen doen dan met spanning het resultaat van de audit afwachten, worden alle schijnwerpers ongenadig op het IT bedrijf uit Antwerpen gericht. Wie elke dag de krant leest wordt overstelpt met allarmerende berichten over wegkwijnende klantenlijsten, dubieuze boekhoudtechnieken en onderzoeken door de beursautoriteiten. Waar hebben we dat nog gehoord? We zouden bijna geloven dat sommige persmensen inspiratie vonden bij hun confraters van de Wall Street Journal Europe. Nadat de voorbije weken en maanden de competentie en de onafhankelijkheid van de analisten meermaals in vraag werden gesteld, moeten ook de persmensen zichzelf de vraag durven stellen welke rol zij willen spelen in een dergelijke delicate fase van een bedrijf. Het gegeven dat je niet op de boodschapper (van slecht nieuws) schiet mag geen vrijgeleide zijn voor een journalistiek die er vooral op gericht is een bedrijf eenzijdig in een slecht daglicht te plaatsen. Dat er bij Real Software één en ander is misgelopen ontkent niemand, maar anderzijds is in beleggingen paniek nooit een goede raadgever gebleken. Hoe is het zover kunnen komen? Maart 1999. Decor: een zaaltje op de eerste verdieping in het Alpheusdal-complex in Berchem, de jaarlijkse verzamelplaats van de VFB leden. Het zaaltje is werkelijk volgepakt en het is er stikheet. Met veel moeite veroveren we een staanplaatsop de achterste rijen. Net als alle andere aanwezigen hangen we aan de lippen van Rudy Hageman, die met enorme begeestering zijn overnamepolitiek toelicht en met gloed het voordeel van een hoge beurskoers onderstreept. Nu, anderhalf jaar later, betaalt het bedrijf (en daarmee ook alle aandeelhouders) een zware prijs voor een slecht getimede Amerikaanse overname en een ongelukkige communicatiepolitiek. Maar wat deze week met de koers gebeurde doet wel even de wenkbrouwen fronsen. De koersverschrompeling bij hoge volumes - lijkt ons vooral, zoniet uitsluitend, het gevolg van de privé-belegger die, platgeslagen door alle negatieve berichten omtrent het bedrijf, vertwijfeld naar de telefoon (of de muis) grijpt om zijn verkooporder door te geven. En wie de tanden nog op elkaar tracht te houden, wordt de dag nadien wel over de streep getrokken bij het zien van alweer een nieuwe koersval. Is deze negatieve spiraal nog te stoppen? We trachten begrip op te brengen voor diegenen die nog redden wat er te redden valt en ontgoocheld de handdoek werpen, maar is dit nu nog het goede moment? Op korte termijn vermoeden we dat in eerste instantie een uitspraak over de schuldherschikking met de banken meer duidelijkheid kan brengen over de continuïteit van het bedrijf. De manier waarop het aandeel tegenwoordig gedumpt wordt, doet inderdaad vermoeden dat velen nog enkel aan een faillissement denken. Daarbij wordt voorbijgegaan aan het feit dat Real Software nog steeds cashflow genereert, niet in het minst door de zeer winstgevende activiteiten in Europa die zowat driekwart van de omzet uitmaken. Dit in tegenstelling met de talloze dotcom bedrijven, die afhankelijk zijn van de kapitaalmarkt om de cashdrain van de komende maanden op te vangen. Indien er met de banken een akkoord wordt bereikt, lijken de onmiddellijke gevolgen van een lage beurskoers al bij al nog mee te vallen. Voor het tweede lijnsmanagement, dat zijn opties zo goed als waardeloos ziet worden, moet misschien een nieuwe planning opgemaakt worden, maar voor het overige lijkt het bedrijf ook bij een beurskoers van 15 euro of 5 euro normaal te functioneren. En waarom zou Theo Dilissen, tot vorig jaar bejubeld bij de internationale groep ISS, niet wat meer op de voorgrond kunnen treden ? Het uitwerken van de best mogelijke structuur en de versterking van het managementteam lijkt hem alleszins op het lijf geschreven. De tijd is rijp om aan de buitenwereld te tonen dat het bedrijf werk maakt van zijn zwakke plekken. Voorlopig moeten we afwachten wat het resultaat is van de besprekingen over de schuldherschikking. Tot dan hou ik vooral één van mijn eerste beleggingslessen in gedachten: verkoop als je vindt dat je een beter alternatief hebt.Tussen al het slechte nieuws viel ons vooral het persbericht van Omega Pharma op. Het is verfrissend te zien hoe dit bedrijf zijn expansie voortzet zonder dat dit afbreuk doet aan de gecreëerde resultaatsverwachtingen. Chapeau voor het management en well done voor de belegger die er de voorbije maanden nog zijn vertrouwen aan gaf! We kunnen niet om de vaststelling heen dat geen aandeel meer wordt vergeleken met Real Software dan het bedrijf van Marc Coucke, omwille van de steile groei en dito koersevolutie. We stippen daarbij aan dat de klassieke technieken voor de waardering van een aandeel het bij dergelijk groeimodel laten afweten. Op zich weer geen reden tot paniek, dit is immers niet nieuw en heeft het bedrijf niet gehinderd om de vlucht voorwaarts voort te zetten. Uitstappen ontneemt de belegger ook de kans om de verdere groei mee te maken. In het huidige beursklimaat verkiezen we nochtans om even de zijlijn op te zoeken. LVdE