Advertentie
Advertentie

Interessante plaatsen

In de partijzetel aan de Brusselse Melsensstraat presenteerde VLD-voorzitter Karel de Gucht dinsdagmiddag de oogst van het jongste rondje politieke herverkaveling. Vier parlementsleden, Fons Borginon, Margriet Hermans, Patrik Vankrunkelsven en Vincent van Quickenborne, bezegelden hun overstap van Spirit naar de VLD met de aankoop van een partijkaart. Voor het oog van de camera hadden de vier trouwens geen andere keuze dan in te gaan op het kordate aanbod van VLD-secretaris-generaal Fientje Moerman.De voorstelling van de vier verruimers had ietwat gênante trekjes. Drie parlementsleden die Spirit mee boven de doopvont hadden gehouden, keerden de partij al na zes maanden de rug toe omdat zij niet (meer) geloven in haar overlevingskansen. De overstap van Hermans en Van Quickenborne kwam niet uit de lucht gevallen. Sinds de implosie van de VU&ID-alliantie hadden beiden meermaals laten verstaan in de VLD een veilige haven voor de voortzetting van hun prille politieke loopbaan te zien. De tevredenheid stond op hun gelaat te lezen.Vankrunkelsven had al een goede relatie met de VLD toen hij nog VU-voorzitter was. Zijn toetreding tot die partij wekt evenmin veel verbazing, al blijft ze opmerkelijk nadat hij zaterdag aan De Morgen had gezegd ideologisch het dichtst bij Agalev te staan. In zijn uitspraak, op de persconferentie, dat ook mensen van buiten Spirit een alliantie met een andere partij onmogelijk hebben gemaakt, klonk zelfs bedekte kritiek op zijn nieuwe partijvoorzitter. De Gucht heeft immers een alliantie met Spirit afgewezen en nooit verheeld enkel in individuele overstappers geïnteresseerd te zijn.GeloofwaardigheidDat ook Borginon op de valreep besliste de Rubicon over te steken, verbaasde wel. Borginon trad pas op 16 januari, na een reflectieperiode, tot Spirit toe. Hij noemde de partij het enige alternatief en zei politieke inhoud boven zekerheid te kiezen. Wat blijft daar vandaag van over?Borginon kreeg dinsdag de pijnlijke vraag voorgeschoteld of het geloofwaardig is dat hij, die enkele weken geleden op het spreekgestoelte van de Kamer de kachel oppookte met minister van Mobiliteit Isabel Durant, voortaan haar NMBS-beleid moet verdedigen. Enkele nieuwe partijgenoten schoten hem vriendelijk te hulp. Fons kan voortaan de besluitvorming in onze fractie helpen bepalen, bedacht kamerlid Bart Somers. De Gucht was oprechter. Het is de taak van de oppositie scherp te zijn voor de regering, zei hij, maar een meerderheidspartij laat een regering niet vallen over iets als de zaak-Heinzmann. De VLD-voorzitter formuleerde treffend de politieke regel dat principes moeten wijken voor machtsbehoud.De politieke herverkaveling waar zoveel om te doen is, is tot nog toe een herverkaveling van parlementsleden geweest. Het is afwachten hoe de kiezers reageren op wat velen van hen als overloperij beschouwen. Afwachten is het ook hoe VLD-voorzitter De Gucht zijn toezegging zal honoreren om de verruimers van de Nieuwe Christen-democratie (NCD) en Spirit een interessante plaats op de verkiezingslijsten te geven. Het aantal dergelijke plaatsen is nu eenmaal beperkt. Bovendien keurde de Kamer donderdag een wetsontwerp goed dat de partijen verplicht de helft van de plaatsen voor te behouden voor vrouwen. Bij de Vlaamse liberalen zullen vooral de mannen voor een interessante plaats moeten vechten.OlifantEen regering met liberalen en groenen is een enigszins tegennatuurlijk politiek huwelijk. Bij het aantreden van de paars-groene coalitie rees de vraag of en in welke mate zij erin zou slagen economie en ecologie met elkaar te verzoenen. De Vlaamse regering is daar tot nog toe behoorlijk in geslaagd, zij het niet zonder schermutselingen en omdat de groenen bereid waren een flinke scheut water in de wijn te doen.De komende weken en maanden moet de Vlaamse regering belangrijke beslissingen nemen in beleidsvraagstukken waarover VLD en Agalev van mening verschillen: de legalisatie van zonevreemde bedrijven, de afbakening van 125.000 ha ecologisch netwerk, de herziening van de milieuheffingen, de tussentijdse evaluatie van het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen (RSV) 1997-2007.Minister-president Patrick Dewael is sinds enige tijd het terrein aan het effenen voor een vergelijk. Hij weet dat hij zich op delicaat terrein begeeft en gaat behoedzaam te werk. Vorige zaterdag raasde de Vlaamse minister van Economie, Jaak Gabriëls, als een olifant door de porseleinwinkel van de minister-president. Aan De Standaard zei Gabriëls dat natuur- en landbouwgebied moet worden ingepalmd om bijkomende bedrijventerreinen aan te leggen. Dewael zag meteen de bui opsteken. In Gent was Agalev in congres bijeen en topman Jos Geysels stortte zich gretig op de verklaring van Gabriëls om het groene partijprofiel aan te scherpen.Dewael en VLD-voorzitter Karel de Gucht riepen hun partijgenoot tot de orde en stuurden zijn verklaring bij. Sommigen vermoeden dat Gabriëls door de VLD vooruit werd gestuurd, al zijn er meer aanwijzingen voor een gebrek aan politiek fingerspitzengefühl en dossierkennis. Dat er landbouwgebied moet verdwijnen ten voordele van industrie, blijkt uit de ruimtebalans van het RSV. Van de omvorming van natuurgebied in bedrijventerreinen is echter nooit sprake geweest.Intussen voert de VLD de druk op om de strakke RSV-principes soepeler toe te passen. Op 15 mei schreef Dewael een Podium in deze krant onder de niet mis te verstane titel Het RSV is al achterhaald. Op een ontmoeting met academici en ondernemers stelde hij dinsdag voor de woonuitbreidingsgebieden vervroegd aan te snijden. Het beperkte aanbod van bouwgrond jaagt de grondprijzen de hoogte in en maakt bouwen haast onbetaalbaar, zegt Dewael. De groenen repliceren dat verkavelaars een kunstmatig tekort creëren. Vlaanderen blijft, na tientallen jaren scheefgroei, met zijn ruimtelijke ordening worstelen.PaarsGaat paars door na de verkiezingen? Volgens een kop in Het Laatste Nieuws van donderdagochtend hoeft dat voor premier Guy Verhofstadt niet meer. Het bleek een niet-correcte weergave te zijn van wat de premier woensdagavond in het VTM-programma Desmet en Polspoel had gezegd. Als alle partijen van de meerderheid winnen bij de verkiezingen, zou het verkeerd zijn niet door te gaan, had de premier verklaard, en daar vanzelfsprekend aan toegevoegd dat de kiezer beslist al weet die intussen uit ervaring beter.De verklaring van Verhofstadt is, als ze strikt mag worden geïnterpreteerd, niettemin belangrijk. Dat alle partijen van de meerderheid bij de verkiezingen winnen, is immers weinig waarschijnlijk. De sp.a heeft al gezegd dat ze bij verder verlies voor de oppositie kiest. Agalev en Ecolo zullen geen tweede keer een dioxinebonus kunnen genieten. Verhofstadt houdt er blijkbaar rekening mee dat hij na de verkiezingen met de christen-democraten scheep moet gaan.Op initiatief van de federale minister van Financiën, Didier Reynders, is deze week een informatiecampagne begonnen over een van de realisaties van paars-groen: de belastingverlaging. De belastingbetaler wordt uitgenodigd om in Brussel en elf andere steden tijdens een soort show kennis te komen nemen van de fiscale gulheid van deze regering. Bij het aanslagbiljet voor de personenbelasting zat nochtans al een brochure waarin alle aspecten van de belastingverlaging omstandig werden uitgelegd. Opvallend is dat de zes miljoen Vlamingen met zes voorstellingen tevreden moeten zijn, terwijl de vier miljoen Franstaligen er zeven aangeboden krijgen. Reynders initiatief riekt verdacht veel naar vroege verkiezingspropaganda onder het mom van overheidsinformatie.