Isamu NoguchiGarden Museum

Op Long Island in New York waar Noguchi zijn atelier had, is vandaag een Garden Museum gevestigd. Zowel het eigenlijke museum als de museumtuin werd door Noguchi zelf ontworpen in de jaren 80. Het ligt in een troosteloze wijk van New York, tussen de afgedankte fabrieken en de garages van tweedehandse auto's. Maar zodra je door de metalen deur bent binnengestapt, kom je in een totaal andere wereld. Een perfecte symbiose van oost en west, van natuur en cultuur. De tuin is helemaal niet Japans, tenminste niet volgens het stereotiepe beeld dat wij daarvan hebben. Er liggen geen zandtapijten die worden gerakeld, er staan geen Japanse lantaarns, er zwemmen geen koi's in kunstvijvertjes waarover roodgeverfde bruggetjes liggen, er is geen theehuis_ En toch is het een Japanse tuin. In plaats van gerakeld zand ligt er grof grijs grint. De ruwe rotsformaties zijn vervangen door beelden van Noguchi. De traditionele tsukubai - een steen waarin water wordt opgevangen - kreeg een eigentijdse vertaling in een intrigerende zwarte basalten sculptuur waarover water loopt. De beelden staan niet zomaar lukraak opgesteld zoals in zo vele beeldentuinen. Maar ze maken deel uit van de ruimte, ze vormen als het ware de ruimte, zoals het hoort in een Japanse tuin. Noguchi zelf omschreef die relatie tussen zijn beeldhouwwerk en zijn tuinwerk ooit als volgt: 'In Japan worden de rotsen in een tuin zo gezet dat ze een gezwel of een uitgroeisel van de massa van de bodem suggereren. Elke rots krijgt daardoor een enorm gewicht, en dat is de reden waarom de hele tuin als een beeldhouwwerk kan worden beschouwd, waarvan de wortels ver beneden de grond samenkomen. Het is een 'vlottende wereld' die wij waarnemen als een onzichtbare massa. Soms denk ik dat men de betekenis van beeldhouwwerken scherp kan aflijnen. Is dit beeldhouwwerk niet een reflectie, een teken van een soort interne realiteit? Maar dan besef ik dat deze beelden niet dit of dat zijn, maar een object in de ruimte dat ons bewustzijn prikkelt - een knoop in de leegte - zonder enige betekenis, zonder de context waarin ze zijn geplaatst. Deze beelden vormen wat ik een tuin noem, bij gebrek aan een betere naam. Je moet ze vanuit verschillende richtingen bekijken, proberen de diepte ervan te doorgronden. Omdat de mens mobiel is, zijn alle gezichtspunten centraal. Zonder een bepaald centraal standpunt zijn alle perspectieven evenwaardig, voortdurende beweging en voortdurende verandering. In onze verbeelding wordt het een onderdeel van een oneindig universum.' Noguchi inspireerde zich ook op de Japanse tuinen voor de manier waarop hij de omgeving bij zijn tuin betrok. In plaats van de tuin te isoleren van de onaantrekkelijke buitenwereld, verlaagde hij de muren en opende hij uitzichten op loodsen en elektriciteitscabines, zoals in Japanse tuinen de omringende bergen in de tuin worden geintegreerd. De hele tuin ademt de sfeer van het oude Japan terwijl het tegelijk een uiterst geslaagde hedendaagse compositie is, midden in een desolaat stedelijk landschap. Noguchi ligt begraven in een hoekje van de tuin, onder een sober bewerkte nauwelijks zichtbare steen tussen het klimop. Het Isamu Noguchi Garden Museum bevindt zich in Vernon Boulevard 32-37 op Long Island, New York. Het is geopend van april tot oktober van woensdag tot en met zondag. Elke dag om 14 uur zijn er rondleidingen. Tel.: 001-718.721.2308, website: www.noguchi.org, e-mail: akarianoguchi.org