Jaguar 3Bosschaert & Dufaux uitg

Jaguar 3 Bosschaert & Dufaux uitg. Casterman De serie 'Jaguar' is aan haar derde en laatste deel toe, al lijkt het erop dat de Antwerpse tekenaar Bosschaert zijn samenwerking met de scenarioschrijver Dufaux zal voortzetten. Deze serie haalt haar charmes veel meer uit de speciale en fijn afgewerkte tekeningen dan uit het ingewikkelde en pretentieuze scenario van Dufaux. Het centrale gegeven in de trilogie is 'de god Jaguar'. 'In hem alleen stroomt het bloed van de drie rassen: kluizenaars, Amazones, de Globe. In hem alleen berust het geheugen van de Tijd. Hij is de oneindigheid', lezen we op het einde van het derde album. Want in de drie albums wordt effectief een gevecht gevoerd tussen die drie rassen. Er wordt in tijd en ruimte gereisd dat het een lieve lust is: van de Zuid-Amerikaanse jungle in de 16de eeuw naar de Antwerpse Groenplaats, veel later. Personages ontdubbelen zich, sterven en komen weer tot leven. Je zou van minder hoofdpijn krijgen. Maar Bosschaert amuseert zich duidelijk enorm als hij robuuste, stenen piramides kan tekenen, mysterieuze inscripties, Azteekse symbolen, vernuftig geconstrueerde, futuristische machines of naakte lichamen. Over het kleurengebruik in deze strip zijn we minder enthousiast: te vaal bij momenten. Niklos Koda 5. Hali Mirvic Dufaux/Grenson. Lombard uitgaven Van dezelfde Dufaux is de naar verluidt succesvolle serie 'Niklos Koda'. Het is de zoveelste reeks rond een knappe geheim agent, die in dit geval voor de Fransen werkt. Zoals het een James Bond-achtige gentleman betaamt, vallen de vrouwen bij bosjes voor deze Koda met het modieuze sikje. In het tweeluik 'Verdoemde Walsen' en 'Hali Mirvic' pendelt hij tussen de mooie, blonde Sonia Debrovna en de al even mooie, roodharige Valentina Souleva. Beiden zitten in een complot om zowel Koda als Hali Mirvic te liquideren, een oud-kolonel uit het Russische leger die wapens smokkelt omdat hij het idee heeft in de Balkan een groot-Albanie te stichten. Beide albums vertonen gelijkaardige mankementen als in 'Jaguar'. De lezer verliest zich in een wirwar aan namen en dubbelspionnen, waarvan je op de duur nog nauwelijks weet voor wie ze nu eigenlijk werken. De tekeningen van Grenson stralen de decadentie uit van de betere kringen, maar zijn iets te afgelikt. Alex 23. De groene rivier, J.Martin/R.Morales uitg. Casterman De inmiddels stokoude en zieke Jacques Martin, ooit medewerker van Herge geweest, is een rasverteller. Met 'De Groene Rivier' in de historische serie 'Alex' zet hij nog eens een avontuurlijk album neer, dat min of meer geslaagd mag heten. Cleopatra wil Enak, Alex' vriend van prinselijke afkomst, uithuwelijken aan prinses Markha om twee provincies met elkaar te verenigen. Maar geen van beiden kan zich daar echt in vinden. Dus vluchten ze samen de Nijl af, het donkere Afrika in, op de voet gevolgd door de broer van Markha die het huwelijk per se wil laten doorgaan. Ze botsen onder meer op een stel akelige en uiterst primitieve krokodillenmensen, die zonder pardon alles oppeuzelen wat hun onder handen valt. Waarmee Martin toch nog eens origineel uit de hoek komt. Maar Martin heeft de neiging altijd weer uit de weiden over de historische decors en context waarin hij zijn verhaal situeert: wie welke tempel heeft opgericht voor wie, hoe groot hij wel is, enzovoort. En dat remt het verhaal af, dat hier trouwens niet veel meer omvat dan een wilde achtervolging, gelukkig afgewisseld met enkele merkwaardige ontmoetingen. Een verhaal is meer dan vertellen alleen. Het mag ook iets vernuftiger in elkaar zitten. Djinn 3. De Tatoeage Dufaux/Miralles uitg.Dargaud Een vrouw, bezeten door een Djinn, vergiftigt het hart van de mensen en stort ze in het verderf. Een dergelijke vrouw is het hoofdpersonage in de serie 'Djinn'. Het ziet ernaar uit dat het derde album, 'De Tatoeage', meteen ook deze miniserie afsluit. Ook hier is de stempel van Dufaux onmiskenbaar: een niet-rechtlijnig scenario dat als een doolhof ineensteekt en dat bol staat van zweverige levensbeschouwingen, die afleiden van de hoofdintrige. Het begint al met een lap van een tekst op de achterkant van de titelpagina: een pseudo-literaire inleiding die de inhoud van de strip moet duiden, maar waar je uiteindelijk niet veel aan hebt, omdat de tekst zo weinig concreet is. Je zou de strip kunnen omschrijven als de geschiedenis van Jade, door verschillende generaties heen: een vurige haremvrouw, waar alle mannen tilt van slaan, die verwikkeld raakt in allerlei intriges aan het hof van de Turkse sultan. Hierbij is er sprake van een lesbische verhouding met de vrouw van de Engelse consul; een inwijdingsritueel waarbij Jade dertig mannen puur genot moet verschaffen en diplomatieke spelletjes waarbij de sultan de Engelsen uitspeelt tegen de Duitsers. De tekeningen van Miralles zijn subliem. Niemand tekent zulke bloedmooie, geheimzinnige vrouwen als zij. Dit baadt in de sfeer van exotisch orientalisme, het sprookjesachtige Ali Baba en de 40 rovers met een flinke geut erotiek erbovenop. Erg aantrekkelijk allemaal, maar Dufaux zal toch ooit eens die goedkope moeilijkdoenerij moeten afzweren, waar iedere lezer zijn tanden op kapotbijt. Samenstelling: Rik PAREIT