Advertentie
Advertentie

Jean-Luc Dehaene, ex-premier, over de Europese Unie

In de houding van de kleine landen, die één commissaris per lidstaat willen, zit er een grote paradox. Ze zeggen enerzijds dat de Commissie een essentieel element is in de vertegenwoordiging van het Europees algemeen belang, wat voor hen de waarborg is tegen de dominantie van de grote landen. Maar anderzijds willen de kleine landen in de Commissie een systeem installeren zoals in de Raad, met een vertegenwoordiger voor elke lidstaat. Precies daardoor wordt de Commissie verzwakt omdat ze minder efficiënt kan werken, zeker als ik zie dat er ook weinig bereidheid bestaat om de rol van de voorzitter te versterken. Ik begrijp dat dogma van een-commissaris-per-land niet. Gelukkig is de beperkte Commissie tenminste een optie op termijn aan het worden. (...). Ik moet trouwens toegeven dat er in deze legislatuur in het Belgische parlement een echte herwaardering is gebeurd van het Europees Adviescomité, mede onder impuls van kamervoorzitter Herman de Croo. De regering heeft daarin perfect meegespeeld. Dat Europees Adviescomité van het Belgisch parlement heeft tussen haakjes ook een veel realistischer standpunt ingenomen over de samenwerking van de Commissie dan wat er in het regeerakkoord staat. Het eist niet expliciet één commissaris per lidstaat maar benadrukt gelijke behandeling. We zullen zien.De StandaardEtienne Vermeersch, ethicus, over de uitbreiding van de Europese UnieDe EU kampt met socio-economische verschillen tussen de landen, en sommige lidstaten kampen er ook intern mee, denk aan Duitsland. Door de landen van Centraal-Europa erbij te nemen, zal dat probleem alleen groter worden. Want door de vrije circulatie van mensen lok je migratiestromen van arm naar rijk uit. Met alle indirecte gevolgen van dien, zoals mensenhandel en georganiseerde misdaad. Het akkoord van Schengen garandeerde strenge controles aan de buitengrenzen, maar in de praktijk blijken die onvoldoende. De bevolking heeft vaak de indruk dat ze daarvan meer nadelen dan voordelen ondervindt. Politici, academici en journalisten hebben soms de neiging om hoogstaande ethische waarden op te dringen als de enig mogelijke, zonder rekening te houden met de mensen die daar nog niet aan toe zijn. Stemrecht voor migranten, open grenzen... dat wordt als een vanzelfsprekendheid voorgesteld, en wie een andere mening heeft, wordt onmiddellijk in de hoek van het Vlaams Blok geduwd. Maar die verwijzing kan het omgekeerde effect hebben van wat men bedoelt. KnackEen marketingmanager over de evolutie in de sectorWe zijn steeds meer bezig om het privé-leven van mensen binnen te dringen. We bevinden ons op glad ijs. Hoe ver kan je daarin gaan? Eerlijk gezegd: marketing-mensen zijn de milieuvervuilers van de toekomst. (...) Wij hebben niet veel nieuwe ideeën meer, de consument moet het zeggen. De relatie tussen de marketingmanager en de consument is er een tussen roofdier en prooi. Hoe lang gaat dat nog goed? NRC Handelsblad