Advertentie
Advertentie

Jean Omasombo, Lumumba-biograaf en Kongo-expert, over het verschil tus

sen Kabila en MoboetoeHet grote verschil met het Moboetoe-tijdperk is dat sinds zijn val de mythe van de enige macht is gesneuveld. Moboetoe had bij de bevolking nog een zeker charisma. Hij was Le Léopard, die zich lange tijd boven iedereen stelde. Bij Kabila zag men dat het mogelijk was om macht te verwerven, als je je maar gedroeg comme un voyou, zoals een schurk. Dat leidde tot de situatie dat velen nu denken recht te hebben op een stukje van de taart. Helaas weet niemand nog hoe de taart er uitziet. Kabila heeft het weinige van structuren die nog achtergelaten waren door Moboetoe opnieuw versneden, zoals de staatsmijnmaatschappij Gécamines en de diamantmaatschappij Miba. De MorgenManfred Kets De Vries, econoom-psychoanaliticus, over het mislukken van fusies en overnamesBij fusies en overnames zijn er rationele grondslagen, maar daarom zijn die nog niet overheersend bij de actie. Te veel fusies en overnames belanden in een tranendal. Sandy Weil en John Reed van Citibank vormen het prototype van een problematisch ondernemingshuwelijk. DaimlerBenz en Chrysler en Jürgen Schrempp zijn een afrader. Veel fusies en overnames zijn een pacman-spel. Een aantal CEOs verveelt zich stierlijk na vijf jaar en zoekt naar grandeur en prikkels. De enige winnaars bij die fusies en overnames zijn de CEOs en hun zakenbankiers - en dan nog. Minimaal voor een gelukte fusie zijn a CEO who goes out with a big blast and a CEO coming in with a big blast. Coleiderschap is flauwekul en een verheimelijking om een essentiële beslissing te vermijden. TrendsJos Colpin, woordvoerder van het Brussels parket, over de justitie en de publieke opinieAls je afwezig blijft in het mediadebat mag je niet verwonderd zijn dat anderen van de gelegenheid gebruik maken om je in een slecht daglicht te plaatsen. Men heeft te lang dat terrein onbezet gelaten. (...) Daarbij komen een aantal politieke processen die met zich meebrachten dat vanuit die hoek elke omstandigheid werd aangegrepen om het gerecht negatief voor te stellen. Neem nu de hetze tegen Benoît Dejemeppe. De manier waarop minister Van den Bossche er plezier in had door hem zo aan te pakken. Dat is toch niet meer normaal te noemen... Dejemeppe wordt vrijgesproken maar Van den Bossche kan het toch niet nalaten eventjes te zeggen dat de man onbekwaam zou zijn. Sorry, maar dit is een vorm van politieke afrekening. Men heeft in de SP het Agusta-proces blijkbaar nog niet helemaal verteerd. Ik zou op mijn beurt veel agressiever gereageerd hebben op die affaire. Als men wil meespelen op het terrein van de media moet men soms durven emotioneel te zijn. De Juristenkrant