Jef Rademakers,

columnist en ex-tv-producent, over televisieDe televisie heeft in de afgelopen halve eeuw verschillende gedaantes aangenomen: van onderwijzer evolueerde zij tot moppentapper. Daarna - in de eenzame jaren negentig - werd zij een keuvelende elektronische buurvrouw. Kookprogrammas passen in dat kader van surrogaatgezelligheid. Tegenwoordig manifesteert het medium zich voornamelijk als ramptoerist. Alle reality-tv, van Big Brother tot Kinderziekenhuis, appelleert aan het genoegen dat u beleeft aan andermans verdriet en ellende. NRC HandelsbladQuentin Peel, columnist, over nieuw rechts in EuropaDoet centrumrechts het in Europa beter dan centrumlinks als het op het leveren van enkele goede ideeën aankomt? Of gaat de Europese politiek niet meer over ideeën, maar enkel nog over pragmatiek? Meer dan eens lijken de conservatieven veeleer door het toeval terug aan de macht te zijn gekomen dan door enige visie. Of het nu Berlusconis geslepen uitbuiting van het aanmodderen van de Italiaanse linkerzijde is, of Chiracs kunstmatige politieke aardverschuiving dankzij een race tegen de extreem rechtse Jean-Marie Le Pen, centrumrechts is terug aan de macht zonder duidelijk zicht op waar het naartoe moet. Sommigen zullen antwoorden dat het dat niet moet weten. Dat het allemaal moderne politiek is: enkel aantonen dat men het management beter beheerst dan de anderen. Financial TimesFlip Vuijsje, mediaconsulent, over de kritiek op de VSVeel van de courante kritiek op Amerika komt van links. Maar kun je daarom ook met recht van linkse kritiek spreken? Vroeger lag dat simpel. Amerika stond voor ongeremd kapitalisme en een wereldwijd systeem van economische uitbuiting. Tegenwoordig spreekt dat minder aan. In Europa bestrijdt mainstream-links, dus de sociaal-democratie, niet langer meer de vrijemarkteconomie als zodanig en speelt alleen nog de vraag welke effecten daarvan correctie verdienen. Ook internationaal is het sociaal-democratische denken verschoven, en worden de merites van een vrije wereldhandel, en van instellingen als de Wereldbank en het IMF, volledig onderkend. De klassieke, breed-linkse kritiek op Amerika, gevoed door een socialistische voorkeur voor een andere economische orde, is dus aanzienlijk gemarginaliseerd, en vooral nog te vinden bij klein-links. Daarvoor in de plaats kwam een mix van culturele en nationaal-politieke sentimenten. Maar die leven niet alleen bij links en kunnen makkelijk in een richting voeren waar links juist niets te zoeken heeft. De Morgen