Advertentie
Advertentie

John Grimond,

redacteur buitenland van The Economist, over het begrip civil society of burgermaatschappijIn een ver land en lang geleden bestond er iets en dat heette polite society (beleefde samenleving). Misschien zou u er nooit deel van hebben willen uitmaken, maar u wist wat het was. Daarnaast was er, en is er nog steeds, de civil service (het ambtenarenapparaat). Tegenwoordig is er iets wat lijkt op een kruising van deze twee wezens en die heet civil society (burgermaatschappij). Er wordt overal en door iedereen over gesproken op een manier die doet vermoeden dat de civil society iets fantastisch is, maar voor sommige mensen levert het een probleem op: wat is het in vredesnaam? Beoordeel civil society, bij het ontbreken van een definitie, op basis van het gezelschap waarin civil society verkeert. Het is opvallend dat civil society opkomt in verband met veel van de allerergste uitingen van modieuze geleerdheid: governance (bestuur), wat gewoon een ander woord is voor overheid; vertegenwoordigers van bevolkingsgroepen (lobbyisten); maatschappelijk kapitaal (iets prettigs); en de internationale gemeenschap (een verzameling van drukke baasjes en wereldverbeteraars die alleen in de verbeelding als één blije familie bij elkaar komen). Het Financieele DagbladDavid Grossman, Israëlisch schrijver, over het conflict in het Midden-OostenJe kunt makkelijk een genadiger scenario bedenken voor het verloop van het conflict. De geschiedenis staat bol van de gemiste kansen. Wat als de Jordaanse koning Hoessein na de oorlog van 1967 had gebeld naar Moshe Dayan om over vrede te praten, zoals die had gevraagd? Wat als Israël in de gesprekken met de Palestijnen in de jaren zeventig en tachtig het gedurfde voorstel had gedaan om van Israël, Jordanië en Palestina een federatie te maken? Wat als Sharon in 1982, toen hij minister van defensie was, niet had geprobeerd om Arafat uit Libanon naar Tunesië te verdrijven, maar de man als een leider naar de bezette gebieden had laten terugkeren? Wat als Israël de eerste intifada van 1987 had geïnterpreteerd als een Palestijnse wanhoopskreet en er dan ook passend op had gereageerd, in plaats van de opstand gewoon de kop in te drukken? Wat als Yitzhak Rabin niet was vermoord? Wat als Hamas in 1995 en 1996 geen zelfmoordaanslagen had gepleegd in Tel Aviv en Jeruzalem, waarbij honderden Israëlis omkwamen en waardoor Benjamin Netanyahu de verkiezingen won en premier werd? Wat als Ehud Barak de onderhandelingen in Camp David verstandiger en diplomatischer had aangepakt? Wat als Arafat had ingezien tot welke enorme toegevingen Israël toen bereid was en de daaropvolgende september niet zo snel de weg van het geweld had gekozen? Wat als Sharon van de Tempelberg was weggebleven? Wat als Arafat het terrorisme echt had aangepakt en niet de hele wereld een rad voor ogen probeerde te draaien? Wat als....? De Standaard