Joos Wauters, Agalev-parlementslid, over de regeringsdeelname van de g

roenenNog altijd is er dat idee dat het eerst economisch goed moet gaan alvorens je aan ecologie kunt denken. Het zal nog wel wat tijd vergen vooraleer iedereen beseft hoe achterhaald die redenering is. En dat het sociale en ecologische voorwaarden zijn voor de economie. Het zijn geen kruimels, geen achterafjes. De sociaal-democratie vertrok van het principe dat je de koek moest doen groeien om er daarna een zo groot mogelijk stuk van mee te pikken.Dat is de uitdaging voor de groenen: als we er op termijn niet in slagen om die logica te keren, als we ons laten opslorpen, dan hebben we gefaald.Vandaar dat ik ook hoop dat deze regering een vervolg krijgt. Ik ben juist in de politiek gestapt omdat ik het ecologische aspect niet terugvond in de vakbeweging. De vakbeweging zit te veel vast in dat sociaal-democratische model. Je kunt niet blijven produceren als je de grondstoffen uitput. Je moet tot een evenwicht komen. Idem dito met de lasten op arbeid. KnackRobert Menasse, Weens schrijver, over Jörg Haider en Gerard MortierHaider is helemaal geen fascist. Hij heeft net zoveel met Hitler gemeen als Joschka Fischer met Pol Pot. Haider wordt alleen een fascist genoemd omdat dat een vertrouwd beeld is waartegen je gemakkelijk te koop kunt lopen. Ik vind het een schandaal dat de geschiedenis wordt gebruikt om een boycot tegen Oostenrijk te rechtvaardigen. De hoeders van de moraal moeten zich afvragen of ze het werkelijke fascisme niet bagatelliseren door Haider zo consequent een fascist te noemen. Er is geen enkele fascisme-theorie die op Haider van toepassing is.(...)(...) Ik ben van mening dat kunstenaars die roepen dat ze zullen emigreren zich ernstig moeten afvragen of ze daarmee niet degenen belachelijk maken die ook werkelijk werden vervolgd. Ze poseren als slachtoffer, terwijl ze het niet zijn. Overigens moet je wel verschil maken tussen oprecht verontwaardigden en huichelaars. Mortier is een klassieke huichelaar. Zijn contract liep af en hij had een lucratief aanbod uit Berlijn, daarom wilde hij weg. Die idioot heeft toen geprobeerd het contract vroegtijdig te verbreken en daar nog morele schouderklopjes voor te krijgen ook. Toen er een kink in de Berlijnse kabel kwam, riep hij ineens dat hij tot de laatste bloeddruppel in Salzburg wilde doorvechten. Een onvervalste huichelaar, in tegenstelling tot Elfriede Jelinek, die echt ontzet was over de regeringsdeelname van de FPO, omdat ze door die partij op affiches kwalijk is bejegend. Ze begrijpt weliswaar weinig van politiek, maar haar afkeer van Haider is alleszins begrijpelijk. Vrij NederlandHans Welteke, voorzitter van de Bundesbank, over de Nieuwe EconomieIk betwijfel of het modieuze gebabbel over de Nieuwe Economie ons echt iets bijbrengt om de gebeurtenissen te begrijpen. De laatste jaren ging het discours vooral over de uitdagingen van de mondialisering, de cultuurschokken, de Aziatische Tijgers, nu is het de beurt aan de Nieuwe Economie. Aan degenen die enkel nog zweren bij het scheppen van waarde voor de aandeelhouders zeg ik dat ze ook hun klanten niet mogen vergeten. Op een goede dag, voortdurend denkend aan de aandeelhouders, zouden die klanten wel eens kunnen verdwenen zijn. LibérationTheo Kelchtermans, CVP-senator, over de milieuwetgevingDe milieuwet willen vereenvoudigen, is de grootste illusie die er bestaat. Ik begrijp volkomen dat een eenvoudige burger klaagt dat het Mestdecreet een onleesbare brok is. Ik aanvaard evenwel niet dat Boerenbond aankomt met die opmerkingen. Want die weet beter. Hij stuurde zn beste mensen naar de werkgroepen, en die deden hun best om voor ieder type van bedrijf - en daar zaten individuele gevallen tussen - een uitzondering te maken.Vraag mij om een eenvoudige mestwetgeving, dan schrijf ik die op vijf bladzijden. Dan zeg ik simpel dat je alle nitraatrichtlijnen moet respecteren en dat heel Vlaanderen een kwetsbaar gebied is. Iedereen kan die tekst begrijpen. Ik voeg eraan toe: die oplossing is wel onrechtvaardig. Want nu maken we een onderscheid tussen de ondergrond, tussen de teelten erop, ook tussen het veevoeder. En we eindigden dus met tweehonderd bladzijden. Dat is een rechtvaardige wetgeving, maar ze is wel onleesbaar. KnackJohn Hunt, hoogleraar organisatiepsychologie, aan London Business School, over topmanagers en humorEr is een omgekeerd verband tussen opschuiven naar de top en behoud van je gevoel voor humor.Marc Lits, directeur van het media-observatiecentrum van de UCL, over imagovorming bij de politicusDe communicatieadviseurs van François Mitterrand vertellen dat het imago van de Franse president werd opgebouwd langs twee assen: een verticale (uitvoerig belichte ontmoetingen met andere staatshoofden, lancering van prestigeprojecten zoals de Piramide van het Louvre,...) om het beeld te scheppen van een president met internationale allure, en een horizontale (geïmproviseerde onderdompeling in de massa, gezellige babbel op straat,...) om aan te tonen dat hij toch dicht bij het volk bleef staan. Die twee assen treft men in verschillende gradaties aan in het communicatiebeleid van elke politicus. La Libre BelgiqueHugo de Ridder, auteur, over de macht van de Franstaligen in de regering-VerhofstadtIk ben nooit een communautair geobsedeerde geweest, maar als ik in de Wetstraat kom, voel ik bijna lijfelijk de suprematie en de arrogantie van de Franstaligen.(...)(...) Tindemans, Martens en Dehaene hadden veel meer oog voor de communautaire evenwichten. Als Verhofstadt wil overleven, moet hij daar dringend meer aandacht aan geven. Je kan een tijdlang accepteren dat 37 procent van de Belgische bevolking een overdreven invloed uitoefent, maar op termijn is dat een ernstige bedreiging voor de toekomst van zijn regering. Humo