Karel van Miert,

voormalig Europees commissielid, over zijn bestuursmandaten in het bedrijfslevenPrincipieel heb ik er geen bezwaar tegen dat een actieve politicus mandaten opneemt. Je moet je eigen grenzen kennen en altijd transparantie nastreven. Het wantrouwen is nooit ver weg. Ik bezit bijvoorbeeld nooit aandelen van de bedrijven waarin ik zetel. Dat maakt van mij een echte onafhankelijke bestuurder. Ik ben al enkele jaren geleden gestopt met de actieve politiek en het is ook pas onlangs dat ik mijn mandaten heb opgenomen. Ik vond die scheiding voor mijzelf noodzakelijk. (...) In het begin vond ik het nogal grappig. Bedrijven die ik als Europees commissielid hard heb aangepakt, vroegen mij na mijn politieke carrière als bestuurslid. Het is duidelijk dat ze mijn Europese ervaring waarderen in plaats van rancune te koesteren wegens oude geschillen. TrendsHenk Hofland, columnist, over een eventuele oorlog tegen IrakHet eerste slachtoffer van de oorlog is de waarheid, zegt men. Alle partijen liegen, de ene wat meer en wat doortrapter dan de andere, maar ze doen het allemaal. Dat is geen nieuws. Het verschil met vroeger, voor 1991, is dat het nu mogelijk is, het totaalbeeld van de oorlog te vervormen. Van de met computers gestuurde hightechwapens wordt gezegd dat die met chirurgische precisie werken; en zoals de Golfoorlog van 1991 heeft bewezen, is het mogelijk de nieuwsvoorziening uit een legertent achter het front te regisseren. Soms bereikt het publiek een bericht van collateral damage. Maar over de meeste onchirurgische vergissingen hoort het publiek pas achteraf, als de oorlogsopwinding voorbij is. Of het hoort niets. Het totaalbeeld van de oorlog terwijl die aan de gang is, wordt gevestigd met chirurgische regie. Wat voor de oorlog zelf geldt, is ook van toepassing op het voorspel. Dat in een zenuwenoorlog de waarheid snel tenondergaat, is evenmin nieuw. Maar alweer gaat het om de overweldigende manier waarop deze Amerikaanse regering de onontkoombaarheid, de noodzaak van de oorlog erin probeert te rammen. NRC HandelsbladMarcel van Dam,columnist, over de integratie van allochtonenIk maak me geen enkele illusie dat zulk beleid van de grond komt. Omdat men er het geld niet voor vrijmaakt, en men het niet aandurft de bevolking te confronteren met de gevolgen van spreidingsbeleid. Het zal er toe leiden dat iedereen allochtonen in de buurt krijgt. Anders gezegd: het volk zal tot de ontdekking komen wat het betekent allochtonen te laten integreren. En de conclusie zal zijn: dan maar niet. de Volkskrant