Advertentie
Advertentie

kolom

BoekenklaraWoensdag 7 novemberKlara, van 10 tot 19u:Klara op de BoekenbeursKlara gaat op woensdag 7 november van 10 tot 19 uur naar de boekenbeurs en is daar present om ook zelf een boek aan te prijzen: het Fresco 2000/2001 - Cultureel Jaarboek Klara. Dit jaarboek is de hele dag door de rode draad van de uitzendingen. Klara-medewerkers die hierin een overzichtsartikel schreven over hun discipline (film, theater, literatuur, muziek...) lopen op de boekenbeurs rond en brengen in de live-programmas verslag uit over wat hen in hun vakgebied opviel.Van 10 tot 12 uur presenteert Fred Brouwers. Hij gaat op zoek naar auteurs voor wie muziek een duurzame inspiratiebron betekent. Van 12 tot 13 uur ontvangt Chantal Pattyn in Alinea Peter Verhelst naar aanleiding van zijn nieuwe boek, Memoires van een Luipaard (uitg. Prometheus).Lut van der Eycken presenteert van 13.30 tot 15 uur. Zij ontvangt Bart Koubaa, de winnaar van de debuutprijs 2001 voor Vuur (uitg. Querido), Eddy van Vliet die de grote gedichtencyclus Vader (uitg. de Bezige Bij) publiceerde en Geert Lernout die in het Fresco-jaarboek zijn gedachten liet gaan over de Kreisleriana van Schumann.Van 15 tot 17 uur praat Joanna van der Heyden met Koen Buyens die de studie Musici aan het hof - De Brusselse hofkapel onder Henri-Jacques de Croes (1749-1786) schreef (uitg. VUBPress 2001). Voorts heeft ze het met Emmanuel Overbeeke over diens boek Zwanen zangen - Klassieke componisten en de dood (Uitg. De Prom) en met Jan Dewilde over Peter Benoit naar aanleiding van Me voici à Paris, Parijse brieven (1859-1863) van Peter Benoit (AMVC-publicaties 4).Fresco besteedt van 17 tot 18 uur aandacht aan het Fresco 2000/2001 - Cultureel Jaarboek Klara en is op zoek naar nieuwigheden. En in De tuin van Eden grasduinen Bart Stouten en muzieksamensteller Greet van t Veld in muziek met poëtische en literaire gevoeligheden.Seks verkooptWoensdag 7 novemberNederland 3, 23u55:Lola da Musica - NeptunesLola da Musica brengt een portret van het producersduo Neptunes, de spin doctors die schuilgaan achter wereldhits van onder anderen Kelis, Ol Dirty Bastard, Jay-Z, Mystikal en Britney Spears en onlangs voor het eerst zelf een plaat uitbrachten onder de naam N.E.R.D. (No-one Ever Really Dies). Met humor en opvallend observatievermogen ontleden Pharrell Williams en Chad Hugo, de jongens met de gouden handjes achter de schermen, in Lola da Musica het product hiphop en schetsen zo een beeld van de hedendaagse hiphopwereld, waarin niets is wat het lijkt. Alleen een ding staat vast: seks verkoopt!Drie versiesvan het levenDonderdag 8 novemberArte, 22u10:Comedia - Yasmina Reza: Trois versions de la vieZes jaar na de internationale triomf van haar toneelstuk Art, werd het nieuwe stuk van de Franse actrice en schrijfster Yasmina Reza tegelijkertijd voor het eerst opgevoerd in Wenen, Athene, Londen en Parijs. Op Arte kunnen wij naar haar Trois versions de la vie kijken in de regie die Luc Bondy maakte voor het Weense Burgtheater.Trois versions de la vie is het stuk van het jaar. Deze trilogie van het weerzien is salonvermaak dat onthutst door zijn banaliteit en dat drie keer herhaald wordt, zonder zichzelf te herhalen. Wij maken drie versies van een diner mee waarop twee echtparen en een kind aanwezig zijn. De twee mannen, Henri en Hubert, zijn astrofysici. De twee vrouwen, Sonja en Inès, hebben hun professionele carrière opgegeven. Henri heeft twee jaar niets gepubliceerd, maar heeft nu een artikel geschreven met als titel On the flatness of galacies halos waarover hij het advies van Hubert vraagt. Die vertelt hem dat een Mexicaanse onderzoeker net over hetzelfde onderwerp gepubliceerd heeft. Het probleem houdt weldra het hele gezelschap, zelfs het kind, bezig.Wij krijgen drie versies van dezelfde avond te zien met dezelfde personen, dezelfde problemen en verwachtingen, maar in verschillende configuraties en met verschillende allianties: iedereen tegen iedereen, de enen tegen de anderen, ieder voor zich. Het geheel is een bravourestukje voor vier acteurs en voor regisseur Luc Bondy. Hij brengt een voorstelling met de lichtheid van boulevardtheater maar ook met inhoud en fijn psychologisch inzicht. Ulrich Mühe (Henri), Susanne Lothar (Sonja), Sven-Eric Bechtolf (Hubert Finidori), en Andrea Clausen (Inès Finidori) spelen de belangrijkste rollen.De auteur van het stuk, Yasmina Reza, werd in 1955 in Parijs geboren. Ze studeerde sociologie en theater. Na een vorming als actrice speelde ze in Antigone (1977), Le Piège de Méduse (1983), Énorme changement de dernière minute (1989) en Fausse Suivante (1990). In 1987 begon ze haar eigen stukken te schrijven. Met haar eerste toneelstuk Conversations après un enterrement (1987) won ze verschillende prijzen waaronder een Molière, de hoogste Franse theateronderscheiding. In 1993 bracht de Werkstattbühne van Bonn Jascha in een regie van R. Dieter Jendreyko. Art (1994) bracht Yasmina Reza internationale faam en een tweede Molière. Sean Connery kocht de Engelse rechten van het stuk. LHomme du hasard werd voor het eerst gespeeld in Parijs in 1995. In november vorig jaar, ter gelegenheid van de Parijse première van Trois versions de la vie, speelde Reza de rol van Inès in haar eigen stuk.East Side StoriesVrijdag 9 novemberArte, 22u15:Retour à lestNa het Westen verkend te hebben, keerde de Oost-Duitse fotograaf Günter Bersch terug naar zijn geboorteland. Aan de hand van portretten van oude modellen, sportmensen, werklieden of soldaten verkent hij de weg die is afgelegd sinds de Duitse hereniging.Günter Bersch werd geboren in 1943 en groeide op in Oost-Duitsland waar hij fotografie studeerde. In Oost-Berlijn had hij bij verschillende kranten succes met zijn fotos. Zijn eerste gepubliceerde foto toonde Louis Armstrong tijdens een concert. Na de val van de muur vielen de fotos van Bersch zeer in de smaak in het herenigde Duitsland. Bersch ging op reportage in delen van (West-)Duitsland die hem tot dan toe onbekend waren gebleven. De fotos die hij er maakte, leverden hem verschillende prijzen op in Duitsland en in het buitenland. Hij maakte er ook een documentaire van, West Side Stories, die Arte in 1998 uitzond.East Side Stories is het tweede luik van dit project. Günter Bersch keert terug naar zijn uitgangspunt en fotografeert de mannen en vrouwen uit de ex-DDR die hij vroeger in beeld bracht. Hij toont wat er van hen geworden is na de hereniging. Het geheel is een serie van contrasterende portretten, een kroniek van het Duitse geheugen. Wij ontmoeten een ex-Migpiloot, een vrouwelijke visser, een sterdanseres, een metaalbewerkster, een atletiekkampioen, de bewaker van een vuurtoren. De interviews met hen worden onderbroken door sequensen gedraaid in het atelier van de schilder Johannes Heisig die een portret van Bersch maakt. Ondertussen wisselen ze reflecties uit over kunst, fotografie, de censuur vroeger in de DDR en de marktmechanismen vandaag.Een l!nke schilderVrijdag 9 novemberCanvas, 23u:L!NK - cultureel magazineEen schilder van het volk, wordt de Antwerpse kunstenaar Eugeen van Mieghem genoemd, omwille van zijn sociaal geëngageerde schilderijen. Het Ieperse Museum In Flanders Fields stelt werk van Van Mieghem als oorlogsgetuige tentoon. Zijn werk, dat steeds meer internationale erkenning krijgt, confronteert het publiek met de gruwelen van de Grote Oorlog en de sociale weerslag ervan op het gewone volk.De film De Verlossing van Hugo Claus vertelt het verhaal van Magdas laatste dag. Zij blikt terug op haar leven, op haar kinderen en Oscar. Claus maakte niet alleen het filmscenario, maar regisseerde ook zelf de film, met acteurs Gilda de Bal en Jan Decleir in de hoofdrollen.De folkgroep Kadril bestaat 25 jaar, maar is springlevend. Annabelle van Nieuwenhuyse ging naar een optreden en sprak met ankervrouw Eva de Roovere over Kadril en hun nieuwe cd.Christian Kieckens is een van de toonaangevende architecten in Vlaanderen. Zijn werk is doordrongen van een verlangen naar sobere functionaliteit. L!nk ging kijken naar enkele van zijn realisaties.The woman who walked into doors is een roman van de Ierse schrijver Roddy Doyle over het ontluisterende levensverhaal van een mishandelde vrouw in een marginale wijk van Dublin. Componist en jazzmuzikant Kris Defoort en regisseur Guy Cassiers maken er beklijvend muziektheater van.Deze aflevering van L!nk wordt herhaald op zondag 11 november om 13.30 uur. Meer informatie vindt u op www.canvas.be (culturele agenda) of teletekst prikbord 270.TheaterkoninginVrijdag 9 novemberArte, 23u25:La Reine - Marianne HoppeArte brengt een portret van de nu 92-jarige Duitse actrice Marianne Hoppe, één van de fascinerendste Duitse toneelspelers van de 20ste eeuw. Regisseur Werner Schroeter koos voor een intieme monoloog van Hoppe en creëert zo een band tussen haar expressiviteit als actrice en haar innerlijke emoties. Zo probeert hij het conflict tussen haar leven en haar kunst weer te geven.Marianne Hoppe werd in 1909 in Rostock geboren en bracht haar jeugd door op een groot domein in Brandenburg. Op haar achttiende vertrok ze naar Berlijn en begon het theatermilieu te frequenteren. Ze debuteerde in het Staatstheater en huwde de directeur ervan, de beroemde én beruchte acteur Gustaf Gründgens. Gründgens was de man op wie Klaus Mann zich inspireerde voor zijn roman Mephisto (later verfilmd door Istvan Szabo).De blonde androgyne verschijning van Marianne Hoppe deed het goed bij het publiek én bij de nazis, onder wie Goebbels en Goering. Hoppe beweert dat zij niettemin altijd afstand heeft gehouden van het nazi-regime en zich uitsluitend met haar kunst bezighield. Ze debuteerde in de cinema in 1933 en draaide een twintigtal films tot en met 1945. Films als Schwarzer Jäger Johanna (Johannes Meyer, 1934) en Auf Wiedersehen, Franziska (Helmut Käutner, 1941) zijn erg betwistbaar zijn omwille van hun nazi-inslag. Maar Hoppe toonde al haar talent in Schritte vom Wege (de adaptatie door Gustaf Gründgens van Effi Briest, de beroemde roman van Theodor Fontane) en in Romanze in Moll van Helmut Käutner uit 1943.Na de oorlog trad ze een tijd niet meer op, maar eind jaren veertig begon ze opnieuw films en later televisie te maken. Ze aarzelde ook niet op om te treden in de films van de nieuwe Duitse cinema, onder meer in Falsche Bewegung van Wim Wenders uit 1975. Een derde carrière bouwde ze op in het nieuwe Duitse theater. De Duitse kritiek verafgoodt haar de laatste jaren voor haar creaties van onder meer Heldenplatz van Thomas Bernhard (1989) en Quartett van Heiner Muller en haar vertolking in King Lear van Shakespeare. Werner Schroeter, een groot liefhebber van opera (en naast film- ook operaregisseur), toont Marianne Hoppe alsof ze een diva of koningin was. Hij kroont haar en plaatst haar op een troon. Hij brengt een collage van subjectiviteit en emotie, wisselt de interviews met Hoppe af met archiefbeelden, en uittreksels uit films en toneelstukken.Helse VredeZondag 11 NovemberNederland 3, 23u35:Bonanza - Fuck Off (1/2)Fuck Off heette een tentoonstelling die Chinese kunstenaars vorig jaar in Sjanghai organiseerden. Deze tentoonstelling werd uiteindelijk door de politie gesloten. Maar de catalogus bereikte wel het Westen. En die laat gruwelijke beelden zien. Mannen en vrouwen die zichzelf verminken of rituele handelingen verrichten die tot totale uitputting leiden. Het koken en veroberen van een gestorven baby. Manipulaties met dode en levende dieren. Wat was hier aan de hand? Probeerden de tientallen jonge kunstenaars die deelnamen aan de groepstentoonstelling iets over zichzelf en China duidelijk te maken? Of is hun werk een poging om het werk te imiteren van Europese coryfeeën als Ulay/Abromivic en Damien Hirst en houden ze door hun extreme variant daarop juist de westerse kunstwereld een spiegel voor? Zijn de schokkende beelden een uiting van nihilisme? Of hebben ze een politieke strekking en vormen ze een protest tegen het keurige, opgeruimde Peking zoals het zich straks tijdens de Olympische Spelen aan de wereld wil presenteren? En hoe reageert eigenlijk het Chinese publiek?Rob Schroder reisde gewapend met die vragen naar Peking en dook onder in de semi-legale wereld van de jonge Chinese kunst. In de eerste van twee uitzendingen volgt hij de organisator van Fuck Off, Ai Wei Wei. Deze kunstenaar, architect en organisator werd in 1957 in het noordwesten van China geboren en verbleef geruime tijd in de Verenigde Staten. Hij kent dus ook de westerse kunstwereld goed. In 1993 keerde hij terug en bouwde zonder vergunning een huis-als-een-kunstwerk dat inmiddels een oriëntatiepunt is geworden voor kunstenaars die volwassen werden na de opstand op het Plein van de Hemelse Vrede. In de tweede aflevering ligt de nadruk op de post-Tiananmen-generatie en hun werk. De VPRO meldt dat in beide uitzendingen beelden voorkomen die minder geschikt zijn voor jeugdige kijkers.Samenstelling: Marc HOLTHOF