Komst van de euro en uitbreiding dompelen Europese Unie in een identiteitscrisis

(tijd) - 1 januari 1999. De Europese muntunie zou normaal de apotheose moeten zijn van vijftig jaar Europese eenwording. De realiteit is anders. Met nog iets meer dan drie maanden te gaan, lijkt het Europese sentiment verder weg dan ooit tevoren. De zekerheid die de Europese munt zou moeten bieden, maakt plaats voor veel meer vragen dan antwoorden. Slechts een ding lijkt kristalhelder: de Europese Unie is lang niet klaar om de nieuwe wereldrol op te nemen die van haar verwacht wordt. Europa moet nog leren met één stem te spreken. En dat wordt er nog moeilijker op, wanneer eurozone en Europese Unie niet samenvallen.Op papier is de Europese Unie de markt die door vijftien lidstaten wordt gevormd. Maar in de nieuwe realiteit vanaf 1 januari 1999 zal bijna als vanzelf de eurozone, die maar elf van de vijftien lidstaten telt, als de ware erfgenaam van het Europese integratieproces naar voren treden. De komst van de euro dompelt de Europese Unie dus in een soort identiteitscrisis, die nog verscherpt wordt door de al jaren aanslepende eis om het Europese bouwwerk democratischer te maken en dichter bij de burger te brengen.