Langzaam duurt het langst

Een justitie met een menselijk gezicht, die de gewone burger niet buitensluit en het slachtoffer niet uit het oog verliest. Een goed functionerend gerechtelijk apparaat, dat zijn berg achterstallige dossiers heeft geslecht. Nieuwe organen die het gerecht, met zijn negentiende-eeuwse grondvesten, aansluiting moeten doen vinden bij het moderne leven. En een politie die niet langer verscheurd wordt door stammentwisten, maar oude en nieuwe vormen van criminaliteit doortastend en professioneel bestrijdt. Dat waren de ambitieuze streefdoelen die de regering zich eind 1996 had gesteld. Maar voor die bereikt zijn zal er, naar het zich laat aanzien, nog veel water naar de zee moeten lopen.