Advertentie
Advertentie

Loge of amfitheater

Wij lijden aan acute museomanie: men bouwt, renoveert en programmeert steeds nieuwe musea. De kunst is gericht op effecten in die musea en ziet haar publiek uitsluitend als museumbezoeker. Net zo was Frankrijk in de tweede helft van de 18de eeuw in de ban van een extreme theatromanie. In een halve eeuw bouwt men niet minder dan dertig zalen in de hoofdstad en driemaal zoveel in de rest van het land. Van die honderddertig zalen is vandaag een inventaris gemaakt; weinige daarvan (de Odéon in Parijs, Bordeaux) bestaan vandaag nog; maar er zijn vele prachtige architectuurplannen bewaard. Er is veel over de zalen, hun ideale vorm, hun ware functie geschreven, o.m. door Diderot. Hij schreef niet alleen over zalen en teksten, maar ook over het spel van de acteurs en over de manier van ensceneren. Want uiteraard hangt alles intiem aan elkaar vast: wil je een publiek een moraal bijbrengen, dan veronderstel je een aandachtig en leerbereid publiek - daartoe heb je een zaal nodig waar je aandachtig kunt zijn, acteurs waarmee je je kunt identificeren, een decoratie die overtuigt. Vandaag zijn studies beschikbaar die de lijn van architectuur naar spel en decoratie, van voorstelling naar publiekswerking, van theaterideologie naar theatertheorie voor ons maken.