Louis Michel,

minister van Buitenlandse Zaken, over de VSTientallen jaren lang hebben de VS symbool gestaan voor de vrijheid van de mens - de innerlijke vrijheid, tegengesteld aan de collectieve dwang van het communisme. Toen Paul-Henri Spaak zich in de VN tot de vertegenwoordigers van het communisme richtte, sprak hij de legendarische woorden: Jai peur. Wel, nu moeten we dezelfde woorden gebruiken, niet voor de communisten - die zijn er niet meer - maar voor een unilateraal Amerika, dat het belang niet meer inziet van nauwe betrekkingen met andere partners. (...) Christelijk fundamentalisme, als ik het zo mag noemen, is geen wezenstrek van de Amerikaanse samenleving. Niet iedereen zit op die golflengte. Maar het lijkt er wel sterk op dat die strekking de opinieleiders in de ban heeft, de ondernemers, de echte machthebbers, de lobbys. Is het een diepe overtuiging of veeleer opportunisme? Het verschil is niet altijd even duidelijk. HumoKarel van Miert,ex-Europees commissielid, over bedrijfsschandalenVoor mij geldt de thatcheriaanse paradox: hoe meer vrijheid je in een economie hebt of schept, hoe meer behoefte er is aan regels die consequent en scherp worden toegepast. De kreet van de Chicago-school - trust markets, not governments - is her en der zeer pervers uitgepakt. Wat niet wil zeggen dat overheden het altijd bij het rechte eind hebben. (...) Je moet eigenlijk- en dat is ergens jammer om te zeggen - de leiding van een concern altijd met een gezonde dosis scepsis tegemoet treden. Het uitgangspunt moet zijn: het kan ergens fout gaan. Je mag niemand blindelings vertrouwen. Ik ken veel CEOs persoonlijk, maar ook al zijn ze je vriend, je moet op je hoede blijven, al was het maar omdat in grote ondernemingen niemand alles perfect onder controle kan hebben. Je moet je afvragen wat hun aandeel is als er onoorbare praktijken opduiken. De StandaardRik Coolsaet,hoogleraar internationale betrekkingen aan de Universiteit Gent, over de Verenigde NatiesHet is nu aan de andere permanente leden, Rusland, Frankrijk en China, om tegengas te geven door een klassiek machtsevenwicht na te streven. Zij zullen hun samenwerking moeten verderzetten om tot nieuwe multilaterale initiatieven te komen. Als ze dat doen, en dat hoop ik, spelen ze in op een cruciaal debat dat ook in de VS al bestaat: deze crisis aangrijpen om de Veiligheidsraad te rehabiliteren en de VN om te vormen tot een écht instrument van global governance, wereldbestuur. Je moet aantonen dat het ook anders kan door opnieuw themas op de agenda te zetten die al van belang waren voor de aanslagen van 11 september, zoals armoedebestrijding. De Morgen