Louis Tobback, minister van staat (sp.a), over het integratiedebat

Wat is het fundamentele probleem? Die vraag stelde ik me al toen ik nog minister was. Waarom is die kleine dealer in de Brusselse metro een Marokkaan? Waarom zijn de probleemjongeren in Molenbeek Marokkanen? Ik, de socialist, heb dat eens gevraagd aan een rijkswachtkapitein in Brussel: waarom staan al die jongens om drie uur s nachts nog in de kou? Waarom gaan die niet naar huis? Die man bekeek mij eens en vroeg: naar welk huis? Naar die kamer met tien matrassen? Allez, dit gaat niet over integreren! Om een voorbeeld van tien jaar geleden te nemen: in Bosvoorde vraag je aan de Japanse kolonie niet om zich te integreren - voor hen zet je nog een boeddhistisch tempeltje in de tuin, om je villa duur te kunnen verhuren. Nee, integreren, dat vraag je aan de arme luizen. En waarom heb je daar last van? Omdat ze op straat rondhangen. En waarom hangen ze op straat rond? Omdat ze geen werk hebben, de taal onvoldoende kennen... Omdat het arme luizen zijn, dus. KnackPaul Fentener van Vlissingen, columnist, over afscheidsfeesten voor bedrijfsleidersHet loopt storm bij het afscheid nemen van de captains of industry. Dat is prachtig. Een feest is altijd een feest en vaak worden de grootste feesten gehouden als de captain net op een ijsberg loopt, als ik me goed herinner. Waarom zouden die gewichtige president-directeuren toch al die lof toegezwaaid willen krijgen? Zoiets van: dat doet het aandeel goed - vergetend dat de onderneming de rekening van de lof wel zal betalen. Public relations dan; nou ja, zou het niet beter zijn een groot feest te geven bij de komst van iemand die nog captain moet worden? Of wordt het feest gegeven omdat men blij is dat hij weggaat, een schalkse manier om de pijn van vergissingen en fouten met suikerdeeg te omgeven? Het Financieele DagbladSjoerd de Jong, columnist, over agressieZou het kunnen zijn dat het extatische gedrag dat we sinds de jaren negentig overal in het uitgaansleven zien, maar ook de blinde razernij van nachtelijke kloppartijen, een uitlaatklep zijn in een samenleving die steeds hogere eisen stelt? De waarden die we ons voorhouden, kunnen in hun tegendeel omslaan. Mondigheid is de keurige Dr. Jekyll van de moderne cultuur, maar de grote bek en opgestoken middelvinger zijn de Mister Hyde. Assertief zijn en van je afbijten worden in een geseculariseerde prestatiecultuur gezien als deugden. Maar ze kunnen op crisismomenten ook worden vertaald in een vrijbrief om er ongeremd op los te trappen als je wordt tegengesproken, iets je niet aanstaat, of je wordt geconfronteerd met je eigen onvermogen. NRC Handelsblad