Luc Soete, hoogleraar economie in Maastricht, over waarom de nieuwe ec

onomie springlevend isDe sceptici maken om te beginnen al de fout het hele fenomeen enkel van toepassing te verklaren op de jachtige, jonge internetbedrijven die het afgelopen jaar in zon adembenemend tempo van winnaars tot verliezers zijn gedegradeerd. Waarbij dan ook nog eens voornamelijk naar de catastrofale ontwikkelingen op de beurs wordt verwezen. Nieuwe economie is echter veel breder te definiëren dan de continue verschuiving van de productie in de richting van immateriële goederen en diensten. Een proces dat dus al veel langer gaande is, maar dat de afgelopen decennia een enorme versnelling heeft ondergaan door de digitale revolutie. (...) De nieuwe economie vergt dan ook geheel nieuwe juridische structuren en andere wetgeving. De overheid moet intellectueel eigendom vastleggen, monopolievorming tegengaan en nieuwe regels maken met betrekking tot het recht op privacy. En dit is precies waar het misgaat. Er is geen zekerheid geschapen. Ondernemers die in onzekerheid verkeren, weten niet hoe ze geld kunnen verdienen met hun digitale producten. Het fiasco van de dotcoms is het fiasco van de eigendomsrechten. Niemand weet waar hij zijn recht kan halen en hoe hij in vredesnaam geld moet verdienen met iets wat automatisch gekopieerd kan worden. FEM/De WeekGennadi Janajev, een van de leiders van de mislukte staatsgreep in de voormalige Sovjet-Unie van augustus 1991, over die bewogen periodeDie drie dagen waren pure anarchie. De macht lag op apegapen, elke avonturier had ze voor het grijpen, en dat is ook wat er is gebeurd. Jeltsin is een politieke Narcissus die torenhoge ambities had, en weinig munitie zoals men pleegt te zeggen. Hij had noch kennis noch intellect. En bovendien had hij een passie voor alcohol. (...) Men zegt nu dat wij een blunder maakten door Jeltsin niet te arresteren. Maar wij hebben nooit de bedoeling gehad om Jeltsin of iemand anders aan te houden. Jeltsin keerde zwaar beschonken terug van Kazachstan. We hadden hem dus gemakkelijk enkele dagen in het bos kunnen parkeren, hem het een ander te drinken gegeven, en er was nooit sprake geweest van Jeltsin. NewsweekFrank Ankersmit, hoogleraar geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen, over het conflict in het Midden-OostenHet cruciale gegeven is dat de geschiedenis altijd selectief is en, meer nog, dat het ook zo hoort te zijn. Geschiedenis is niet een simpele balans van doden aan de ene tegenover de doden aan de andere kant. Soms is een enkele dode aan de ene kant erger dan vele doden aan de andere. De geschiedenis is niet democratisch in zaken van lijden, dood en slachtoffers. Dat komt doordat het in de geschiedenis vooral om betekenis gaat. De geschiedenis, ook die van onze tijd, geeft een betekenis aan het wereldgebeuren. Daar is zij voor en dat verwachten we van haar. Centraal staan niet lijden en dood als zodanig, maar de vraag welke betekenis we daaraan moeten geven. En dan kan de dood van een mens belangrijker zijn dan de dood van vele anderen. Dat is de historische betekenis van wat zich nu in Israël afspeelt. De Volkskrant