Luc van der Kelen,

commentaarschrijver van de krant Het Laatste Nieuws, over de logeDe loge is ook niet meer wat ze geweest is. We hebben daar net zo goed een rekruteringsprobleem als in de kerk. Men initieert zijn vrienden, zijn kennissen, zijn familieleden: ons kent ons. Het is één groot nepotistisch verhaal aan het worden. Sommige werkplaatsen lijken verdacht veel op een afdeling van de Lions Club. (...) Er heerst bij de loge een verregaande vorm van ideeënarmoede. Ik merk ook dat - zeker in Antwerpen - veel loges geïnfiltreerd worden door het Vlaams Blok. Ik ga regelmatig spreken in Franstalige loges in Brussel en in Wallonië en daar is de sfeer toch heel anders. Veel opener en internationaler. In mijn Antwerpse loge hoor ik soms dezelfde racistische praat als aan de toog in donkerbruine cafés. KnackMagda Aelvoet, vice-premier in de Vlaamse regering, over de overheidsvakbondenIk vind het een fundamenteel probleem dat de vakbondsafgevaardigden bij de overheid niet verkozen worden. Dat is een onhoudbare situatie. Daardoor kan de groeiende groep van contractuelen in overheidsdienst nergens terecht met zijn vragen. Daardoor is er een gebrek aan democratische legitimering. Als je dan ziet dat de overheidsvakbonden bijna altijd een advies van niet-akkoord geven, dan moet je dat aanpakken. De MorgenS.W. Couwenberg, oud-hoogleraar staats- en bestuursrecht, over publiek burgerschapIn de jaren negentig vindt een rehabilitatie plaats van het politieke burgerschap als publiek ambt, maar dat heeft geen praktisch-politieke effecten gehad. In het neoliberale klimaat van die jaren is de bourgeois-oriëntatie, het calculerende burgerschap, dominant geworden, ook op het domein van de politiek en het publieke domein. Met als gevolg dat de staat niet langer opgevat wordt als hoeder van de publieke zaak met een eigen status en verantwoordelijkheid, maar als een bedrijf waarin de overheidsbureaucratie zich organiseert en oriënteert naar het economische model van het bedrijfsleven. Waarin niet dienen maar verdienen voorop komt te staan en publieke en private belangen steeds meer met elkaar verstrengeld raken. Het enige burgerschap dat tot volle ontplooiing is gekomen, is het corporatieve of functionele burgerschap. Tijdens de verzuiling uitgeoefend door een bont geschakeerd en veelal levensbeschouwelijk particulier initiatief en de jongste jaren vooral ook door nieuwe sociale bewegingen en actiegroepen. De Volkskrant