Lutgart van den Berghe, Vlaams hoogleraar en commissaris bij de Nederl

andse ondernemingen ING, KLM, SHV en CSM, over de antiglobalistenAls een bedrijf als Nike niet meer zou mogen werken met kinderen van veertien of zestien jaar, dan betekent dit dat je in sommige landen de levensader van geld, opleiding en beroepsvorming afsnijdt. Omdat er geen alternatieven zijn. We moeten met onze westerse en Europese principes niet de hele wereld willen besturen. Zo werkt het niet. De overdracht van lineaire maatschappelijke en sociaal-rechterlijke normen naar ontwikkelingslanden is in sommige gevallen een te ongenuanceerd imperatief.Natuurlijk moet er aandacht zijn voor kinderarbeid, voor uitbuiting, voor vormen van sociale roofbouw. Ook voor mensenrechten bestaat een olympisch minimum. De aanbevelingen van de Europese Commissie en de OESO om multinationals te verplichten te rapporteren over de ins en outs van het ondernemingsklimaat, juich ik van harte toe. Het is een enorme vooruitgang voor de samenleving dat de antiglobalisten bestaan. Zij ontmaskeren een aantal negatieve effecten van de globalisering, maken ons bewust van excessen. Maar om daarom te zeggen we draaien de klok terug, dat gaat te ver. De wereld is niet eenvormig. ElsevierMichael Bonsignore, oud-topman van Honeywell, over werken bij General ElectricMij is gezegd dat de dag dat je begint te werken voor General Electric, het management een kogel op je afvuurt - en jouw taak is sneller te lopen dan hun kogel gedurende je carrière. Financial Times John le Carré, schrijver, over de oorlog in AfghanistanHet is geen nieuwe wereldorde, nog niet, en het is Gods oorlog niet. Het is een afschuwelijke, noodzakelijke, vernederende actie die het falen van onze geheime diensten moet goedmaken, evenals onze blinde, politieke stommiteit om islamitische extremisten te bewapenen en te gebruiken in de oorlog tegen de binnendringende sovjets en hen vervolgens alleen te laten in een verwoest land zonder leider. Nu is het onze trieste plicht een stelletje modern-middeleeuwse godsdienstfanaten op te sporen en te straffen. Maar die, zodra wij hen doden, juist zullen uitgroeien tot legendarische figuren. En wanneer het voorbij is, zal het niet voorbij zijn. De schimmige legers van Bin Laden zullen in de emotionele tijd na zijn dood veeleer groter worden dan wegkwijnen. Net als de achterban van zwijgende sympathisanten die hun logistieke steun bieden. Wanneer het oorlogsrumoer wegsterft en een schijnbare vrede intreedt, zullen de VS en hun bondgenoten dan op hun post blijven of zullen ze net als aan het eind van de Koude Oorlog het geweer aan de wilgen hangen en naar hun eigen achtertuin terugkeren? Maar die achtertuintjes zullen nooit meer zo veilig zijn als vroeger. NRC Handelsblad