'Maastrichtnorm is een regel van bankiers, dankbaar overgenomen door politici'

De Financieel-Economische Tijd brengt dezer dagen als terugblik op 1997 en vooruitblik op 1998 een reeks van zes interviews met personen die het afgelopen jaar in het nieuws waren of het nieuws vanuit hun discipline op de voet hebben gevolgd. De geïnterviewden bestrijken grote delen van het maatschappelijke veld. Ze komen uit de politiek, de kunst en de sport, uit de bedrijfswereld, de banksector en uit de wereld van de filosofie. De redactie sprak met politicus Marc Verwilghen, voorzitter van de commissie-Dutroux, met Fred Chaffart, directievoorzitter van de Generale Bank, met prof. dr. Ernest Henau, theoloog, met chirurg Jacques Rogge, lid van het Internationaal Olympisch Comité, met het driemanschap Jo Lernout, Pol Hauspie en Fernand Cloet van het technologiebedrijf Lernout & Hauspie Speech Products, en met Robert Hoozee, hoofdconservator van het Gentse Museum voor Schone Kunsten.De chirurg Jacques Rogge is sinds juni 1991 een van de 110 leden van het Internationaal Olympisch Comité (IOC), en in die hoedanigheid een van de kardinaals die beslissen over leven en welzijn in de internationale sport. In korte tijd heeft Rogge zich in sport- en politieke kringen laten opmerken als een topdiplomaat. Als voorzitter van de Europese olympische comités heeft hij de Oost-Europese implosie live meegemaakt. Bij de Europese staatshoofden heeft hij samen met IOC-voorzitter Samaranch met succes de eigenheid van de sport bepleit. Tussendoor vliegt hij de wereld rond, onder meer om de Olympische Spelen in Sydney in 2000 in goede banen te leiden. Met lobbyen bracht hij zijn tijd door. De 'zijden revolutie' in China boeide hem het meest.