Advertentie
Advertentie

Madrid: uitbreiding Barajas of aanleg nieuw vliegveld

Spanje wil een groot en vooral modern vliegveld. De bureaucratie vertraagt echter sterk beslissingen hieromtrent. Een andere conclusie is er niet te trekken nu verwarring en tegenspraak de toon zetten in het beleid en aan de tekentafels van de architecten. Inzet is de vraag of er een nieuw vliegveld in de buurt van Madrid moet komen - met de situatie in Parijs als voorbeeld - of het bestaande vliegveld Barajas moet worden uitgebreid.Na jaren van aarzelen en geruzie tussen nationale en lokale overheden is afgelopen zomer besloten om beide te doen: Barajas wordt gemoderniseerd maar tegelijkertijd wordt de optie van een nieuw vliegveld uitgewerkt. Zo gezegd betekent in Spanje nog niet dat het ook zo gedaan is. Hoewel het ministerie van Openbare Werken het licht op groen zette voor de realisatie van Groot Barajas, dreigt er opnieuw vertraging te ontstaan.Ditmaal zet minister van Milieu Isabel Tocino de hakken in het zand. Zij betwijfelt of het nieuwe project ecologisch verantwoord is en weigert vooralsnog haar goedkeuring te geven. Collega-minister Arias Salgado moet van haar zijn huiswerk overdoen en andere locaties voor een nieuw vliegveld nogmaals in overweging nemen. Arias Salgado is woedend. Milieu gaat ons niet vertellen waar het vliegveld moet komen, daar heeft het ministerie geen zeggenschap over, zo reageerde hij. We gaan gewoon door met ons werk en dulden geen uitstel.Tot zover de politiek. Als het om de bouwtekeningen gaat, is Groot Barajas al in beeld gebracht door de Britse architect Richard Rogers. Hij heeft al verschillende vliegveldmoderniseringen op zijn naam staan en verwierf grote bekendheid met zijn ontwerp voor het Centre Pompidou in Parijs. Volgens de nu opgestelde plannen krijgt het huidige vliegveld er twee landingsbanen en een passagiersterminal bij. Samen gaat dat zon 350 miljard peseta (87,5 miljard frank) kosten. Het nieuwe vliegveld vergt een investering van 1.500 miljard peseta (375 miljard frank). De nieuwe luchthaven moet uiteindelijk de belangrijkste toegangspoort worden van Europa tot Latijns-Amerika en omgekeerd.Barajas is al geruime tijd aan modernisering toe. Sinds het begin van de jaren negentig wordt de luchthaven geteisterd door vertragingen en logistieke problemen. Op sommige dagen waant de argeloze passagier zich veeleer op een provinciaal vliegveld in Afrika dan op de luchthaven van de hoofdstad van een land dat zichzelf graag het predikaat modern en vooruitstrevend opspeldt. Vorig voorjaar bereikte de chaos op het vliegveld een hoogtepunt: stakingen van vlieg- en grondpersoneel, 15.000 zoekgeraakte koffers, eindeloze vertragingen en annuleringen brachten de luchthaven op de rand van instorten en dreven de passagiers tot wanhoop. Maar ook een beetje mist kan al genoeg zijn voor tientallen geannuleerde vluchten en vragen in het parlement.Inmiddels is er een derde landingsbaan in gebruik genomen, maar daarmee zijn de problemen nog niet opgelost. Die baan ligt zo ver van de passagiersterminal dat een vliegtuig er 10 tot 14 minuten over doet voor het kan opstijgen. Een oplossing voor dit probleem werd gevonden in een ontwerp voor een nieuwe passagiersterminal, waarvan de kostprijs zon 30 miljard peseta (7,5 miljard frank) bedraagt.De door Arias Salgado hooggeprezen technici dachten een efficiënte herindeling van het vliegveld uit. Zij wilden de nieuwe terminal vlakbij en in het verlengde van de derde landingsbaan plaatsen. De terminal moest vóór 2002 gereed zijn. Maar al gauw bleek dat het plan moest worden gewijzigd. Geen van de technici had er namelijk aan gedacht welke ramp zich zou kunnen voltrekken als een vliegtuig te kampen krijgt met landingsproblemen en doorschiet op de landingsbaan. De terminal is op de tekentafel inmiddels enkele honderden meters verplaatst. De wijziging leidde tot een onvoorziene kostenverhoging van 5 miljard peseta (1.250 miljoen frank).Inmiddels is het definitieve ontwerp van de architecten Richard Rogers en Carlos Lamela voor de nieuwe terminal zo goed als voltooid. Was de terminal aanvankelijk met 30 instappieren toebedeeld, nu krijgt hij er 67 plus nog 70 op een satellietterminal. Ook is er in een parkeerterrein met 20.000 plaatsen voorzien. De kosten van dit prestigeproject werden intussen almaar hoger. Volgens de jongste berichten liggen zij ruim vier keer hoger dan wat aanvankelijk was geraamd: 125 miljard peseta (ruim 31 miljard frank).Omdat het vliegverkeer sneller groeit dan de bouwtekeningen gerealiseerd kunnen worden, zijn inmiddels al weer enkele correcties aangebracht. Met een capaciteit van 75 operaties per uur zit Barajas in 2004 aan het plafond. Daarom moeten er nog eens twee landingsbanen bijkomen. Alleen dan kan Barajas 120 vluchtoperaties per uur uitvoeren en een maximum van 70 miljoen passagiers per jaar bereiken.Voor de buren van Barajas was dat de druppel die de emmer deed overlopen. Volgens hen betekent het plan dat een half miljoen mensen het slachtoffer wordt van ontoelaatbare geluidsoverlast. In hun verzet worden de gemeenten gesteund door de premier van de regionale regering van de regio Madrid, Alberto Ruiz Gallardon. Hij voelde zich sowieso al gepasseerd omdat hij door minister Arias Salgado niet vooraf op de hoogte was gesteld van de uitbreidingsplannen.Ruiz Gallardon, een partijgenoot van de minister, is de grote bepleiter van een compleet nieuw vliegveld dat 25 kilometer buiten de hoofdstad moet verrijzen. Deze luchthaven, omgedoopt tot Campo Real, zou door zijn ligging minder geluidsoverlast veroorzaken en de uitbreiding van Barajas overbodig maken. Een slordig bouwtekeningetje, was aanvankelijk het smalende commentaar van de minister op het ontwerp voor Campo Real. Volgens de bewindsman zou het minstens vijftien jaar duren voor het nieuwe vliegveld klaar zou zijn. Barajas zou het zonder uitbreidingen tot die tijd niet kunnen bolwerken.Ruiz Gallardon houdt vol dat het nieuwe vliegveld in vijf tot acht jaar operationeel kan zijn. De minister blijft bij vijftien jaar tussen de eerste steen en de eerste landing. De uitbreiding van Barajas gaat inmiddels volgens plan door maar de optie voor Campo Real wordt nu ook serieus bestudeerd. Dit vliegveld moet acht landingsbanen krijgen en 200 operaties per uur kunnen uitvoeren. Per jaar zullen 100 miljoen passagiers van de diensten van het nieuwe vliegveld gebruik kunnen maken. Met de aanleg van dit supervliegveld wilde Arias Salgado nog zon tien jaar wachten. Maar nu hij van de minister van Milieu toch weer naar alternatieven moet zoeken, komt de optie van Campo Real ineens een stuk dichterbij. HB